dokundu, tanıdık geldi, içim sarıldı
aradım açmadı
sonra aradı açtım...
bir muhabbet beyaz bir bulut oldu üstümüzde
şimdi gitti kimbilir nerelerde.
"aynı mahalleden olmak gibi bu" dedi
dedim: meğer tanıdıkmış içimiz ondan bu üstümüzdeki bulut.,
kendimizi sevmeyi ne kadar geç öğrendik, kendimizi beselemeyi, dans etmeyi
dans videolu, maskeli saçma fotolu bazı sırlarımız olabilir...
ne kadar uzakmışız bazı yakın olduklarımıza ve ne kadar yakınmışız aslında uzaklara
ne kadar yalnız kalmışız meğer,
"bir martı benimle konuştu" demek ne kadar zormuş, bizi görmeyenlere
ve bu hikayelerden nasıl masallar uydurmuşuz kendimize.
yine de o bulut bir yerlerde, "hoşgeldik" bugün!
