Hiçbir şey yapmak zorunda değilsin Mls.

Bu zorundalık değil miydi bizi boğazlayan yıllarca

Boynumuzda hala izi, taşıdığımız.

Sadece neşemizden bedenimizden sorumluyuz.

Sadece şairliğimizi, dostluğumuz ve kedilerimizi konuşuruz,

Kendimizle dalga geçerek büyürüz

Hiç ama hiç fazladan düşünmek zorunda değiliz

Yeterince düşündüklerimize saysınlar.

Ama hergün evden çıkmak zorundayız, yaralarımıza tuz basanlarla göz göze gelmeliyiz.

Neşemiz ve bedenimizi karda yuvarlayıp güneşte ipe asmalıyız.

Sadece kendimiz için, hamurdan uğraşları boğum boğum yoğurmalıyız.

Uyanık zihnimizin acısı ile başbaşa kalabilmeliyiz.

Çünkü eli öpülesi dünyadır, evrendir o acıtan biliriz.

Hiçbir şey yapmak zorunda değilsin Mls. sadece birlikte büyüyebiliriz.

The Summer Day

Who made the world?
Who made the swan, and the black bear?
Who made the grasshopper?
This grasshopper, I mean—
the one who has flung herself out of the grass,
the one who is eating sugar out of my hand,
who is moving her jaws back and forth instead of up and down—
who is gazing around with her enormous and complicated eyes.
Now she lifts her pale forearms and thoroughly washes her face.
Now she snaps her wings open, and floats away.
I don't know exactly what a prayer is.
I do know how to pay attention, how to fall down
into the grass, how to kneel down in the grass,
how to be idle and blessed, how to stroll through the fields,
which is what I have been doing all day.
Tell me, what else should I have done?
Doesn't everything die at last, and too soon?
Tell me, what is it you plan to do
with your one wild and precious life?

Mary Oliver

Ne yapmalıyız bu biricik ve vahşi hayatımızla biliyor gibiyim her zaman ve hep bilmezliklere düşüyorum.

 Çimlere uzanıyor olmak yetmeliydi belki 

Soğuk hava ile güneşin sabah mahmuru yüzünde buluşması yeterdi sanki

Ama sanki hep bir şeyler daha var billip de unuttuğum

hatırlamalara uyuyup sağır dilsiz uyandığım

artık kimselere de soramadığım ama bilge bir ruhla çarpışınca gözlerinde gördüğüm.

Evet gördüm değil mi? gözlerinde, cam gibi parlak keskin ve biraz korkutucu bir renkte nergis kokusuyla....

Ayva çiçek açtı demişim

sümbüller açtı şimdi bahar gelmedi henüz ama

çok mis kokulu bir duygu geldi bir dost sesle

anlaşıldığını bilmek ne kadar hafif ve ne kadar sıcak bir his

evrene sarılmış kadar mutlu bir his geldi.

hep daha güzel olacak ve hep daha sen olacak dedi.

Güneş tutuldu yine başka bir modda şimdi,

Evet tutuldu çöpe giden bazı emeklerle,

ve tutuldu içte beliren "anlaşıldığım ve değer gördüğüm ortamları hak ediyorum" tabikilerle.

Ve hırslanmadım ama gelmekte olan bir karar biraz daha netleşti şimdi.

O ortamları bulmak benim işim, yaptıklarımın işi.

İçine büzüşmez artık hiç bir şey bende

onla bunla da konuşmaz

kavga zaten edemezdi ama konuşur artık az da olsa.

Kararlar böyle verilirdi, yollar böyle belirirdi bilirim

korku değil şimdi, olayazanları oldurmak gibi.

Sevgililer günü kutlu dedi AA.

Gülüştük uzun uzun telefonda

Beklemediğim yerden geldi dedim.

Çarşıya çıkınca kendine benim için bir çiçek al dedi, ister vazoluk istek saksıda.

Bu güzel çıktı karşıma üç harfli markette

Pln le buluştuk eski sevgili çekiştirmeli günün anlam önemi kaçırmamak için

Hiç anlatmaz anlatmak istedi demek.

Biraz kuyumcu vitrini gezildi, güneşi görünce fırtınalar sonrası bir kaç nevresim yıkandı, ıslak odunlar kurusun diye önce çuvallarından çıkarılıp havalandırılıp sonra içeri taşındı.

Bir kaç temizlik yapıyormuş gibi çabalamak ve eşelenmek

Kabanın üstünden alındı, en üst katman kömür tozları silindi.

Bulut geldi, o bir kedi. Artık iyice başının çaresine bakar gibi.

Yerden kaldırılmıs bazı halılara sinirlendi, yatagın üstünde yeni serilmiş battaniyeye heveslendi

sonra terliklerimi yanına alıp idarelik serdiğim kartonun üstüne yattı.

Bugün de şöyle bir karar alındı: krema yerine tahin

Keşke her kararı deneyip test etmek bu kadar kolay olsa dedi Soba.

Tadına bakamaz bile ama bilir bazı şeyleri.

Gelmeyen sevgiliden daha önemlisi şimdi yarn maaşın gelişi.

Şimdi bir üçleme denemesi denenecek...bunalacak zihin yine ama alıştı artık....

Ne kadar da ihtiyaçmış Tarkan konseri,

Hiç sevmediğimiz, burun büktüğümüz şarkıcılarla bazı zamansal kırılmalarla yeniden buluşmalar...

ezberimizdeki şarkı sözleri bildiğimiz bir ritim titreşim ne kadar birleştirici.

Bu kadar çok ekran varken ve herkes başka ekrana bakarken de ortaklaşacak mı birileri farklı bir zamanda

zaman yolculuğuna birlikte çıkmış gibi olacak mı bir konser, bir resim bir... bir kişi?

Küçük topluluklar yapıyorum kendime birgün beraber hatırlamak için biriktiriyorum herkesın sildiklerini

ama hiç olmamış gibi oluyor toplaşmalar bazen.

Ortak bir hissin içinde yüzmek birileri ile, kalabalıkta anonimleşmek, en sevdiğim

ama ne kadar uzak gibi ama hayat nasıl da buluşturur bazen birilerini...

Ben gitmedim ama rüzgarı yetti, içimden söyledim, youtube a söylettim iyi geldi

Güzel şeyler hep olurrr

Güzel Şeyler hep olur!!  22.01.2026

501/18/40-41

hayaller..bts...40

çünkü hayaller hep olur...

çünkü birikmiştir hak edilenler bir yerlerde

hiç bir şey olmuyor gibi olduğunda bile

çünkü hep bir şeyler olur....

Biz iyi olan tarafta kalalım..

Bir yazı yazmıştı Bgr 

dokundu, tanıdık geldi, içim sarıldı

aradım açmadı

sonra aradı açtım...

bir muhabbet beyaz bir bulut oldu üstümüzde

şimdi gitti kimbilir nerelerde.

"aynı mahalleden olmak gibi bu" dedi

dedim: "meğer tanıdıkmış içimiz ondan bu üstümüzdeki bulut.,

kendimizi sevmeyi ne kadar geç öğrendik, kendimizi beselemeyi, dans etmeyi"

dans videolu, maskeli saçma fotolu bazı sırlarımız olabilir...

ne kadar uzakmışız bazı yakın olduklarımıza ve ne kadar yakınmışız aslında uzaklara

ne kadar yalnız kalmışız meğer,

"bir martı benimle konuştu" demek ne kadar zormuş bizi görmeyenlere

ve bu hikayelerden nasıl masallar uydurmuşuz kendimize.

yine de o bulut bir yerlerde, "hoşgeldik" bugün!