Canım ben

bu yeni senle daha önce hiç sevmedin

soğuk terleyip buz kestik bir çok kez

daha öncede yatakta baş aşağı yattık nefessiz kalıp

sıkılmakla sıkılmamak arasında durduk birileri ile yan yana

anlamakla anlamamak arasında

bedenimizde çalan bu çanların gürültüsüyle 

çok dolandık 

biliyorum ama bu yeni sen daha henüz sevmemişti

aldın mesajları ve biliyorsun gelenleri

bu sefer sınırların belli

içe şişen o balon yok

o kadar gürültülü ki bu çalan çanlar

gürültülü olmak sorun değil

kabuklar soyuldu, gerekliydi ama bitti

bir karar veriyorum şimdi inceden

önceden sevgi sandığım tüm her şeye el sallıyorum.

Bir şey beni buldu ve tanıdım

ve bu şehir beni yine geçirdi o eşikten...

Yine bir portal açılıyor zihnimizde kalbimizde

kalbimiz ve zihnimiz hakkında yazarken yine.

Bağırsaklar bozuk, gürültüsünden yerinde değil zihin

kalbimiz kardeşlerde ama olmamalı gibi

Bugün bırakıyorum bu ablalığı

Bilemem ben her şeyi herkes için nedeni nasılı

O yüzden bırakıyorum bu rolleri

başka roller var bekleyen beni

Kendime kalmanın ağırlığı

halbuki kendimize sabrımız gelmiyor dedi Hls. komşu. O başa dedi ben başka anladım.

Çalışıyorum kendime başlamak yine çok zor kendi kendime 

ama anladım artık o hattı arabeskle başlayıp AdHd relief music ile ilerleyen.

Bazen sadece sessizlikle oturmak zorunda olduğum.

Ve yapay zeka şu işe yaradı, düşünce yumaklarımın bulaşıklarını renklerine göre ayırıyor.

Bunun da zamanı şimdiymiş diyorum içimden.

Hiç bir şey zamanı gelmeden olmuyor.

Bilseydik daha mı az suçlardık kendimizi ve her şeyi.

Hiçbir şeyi suçlamayınca başka oluyormuş işte. Parlayanı parladığı zaman, söneni södüğü zaman

Hade yine başlayalım. Şimdi parıltıları yakalama zamanı 

Evin bozukmuş ışıklarını

tamir edince dört kız babası elektrikçi

Sohbetimizin kadın dostu oluşundan belki

akşamın dolunayı daha aydınlandı.

İçim büyüdü genişledi, bir rüzgr esti.

Helalleştim yine çukurlu tavanla

Hırslarını anlayamadığım arkadaşlarımla

sokaktaki beyaz tüylü Leyla'mızı kaçırmaya çalışan komşuyla...

Sevdim benimle guru duyan sevgiliyi

O ki bilinçaltının tavan arasında kaybolmuştur şimdi.

Sevim Burak'ın penceresinden kendi pencereme devşirdiklerimi suladım.

Suladım üfledim Oylum'a gönderdim.

Özgr'ün Çin'den aldığı 'ateş atını' dasevdim.

Bazı anlar yine öylece beni anlar gibi durdu karşımda.

London BTS Arirang Tour D1

Bir söz tutuldu...

Birilerinin hayranı olmak, tutkuyla sevmek, takip etmek, ilham almak ne kadar güzel bir duyguymuş...

Birilerine aynı hayranlığı hisseden, tutkuyla seven, ilham alan insanlar ile toplaşmak, buluşmak, karşılaşmak ne kadar güzel bir şey miş.

Bizi buna inandırdıkları için bile sadece çokça minnet,

Bu karşılaşmanın bir hedef haline gelmesi ve gerçekleşene kadar olan zamanın akması ve gerçekleşdiğindeki tamamlanma hissi...

Mesajlara, komutlara inanmayan zihnimizin anadilinde olmayan sözleri elinde ışıklarla bağırarak tekrar ettiği bir ayin...

Ve bu şehir bana yine kendimi hatırlatan. Kendim için büyümeyi öğreten.

Büyüdük işte daha da büyümeli...Derinlemesine genişleyerek. Yanyana olmadığım ama sarıldığım başka şekillerde birileri ile..

Bugün çok güzel bir gün.

Halbuki dün ne gergindi ve yarn nasıl güzel olacak yine kimbilir.

Bir kaç gün önce de nasıl süprizliydi...

İyi ki yolumu böyle seçtim, yolda karşılaştıklarım yoldaşlarım oldu.

İyi ki bu çatallanan yollar yine de bizi tuttu

İyi ki çok da hesaplamadan kalpten yaptığımız hesaplar tuttu.

Yine tesadüflere inandık, yine hayatın akışına inandık hep beraber tüm aksiliklere başa gelenlere rağmen. 

Kayıplarımızla birlikte....

yvcn

16.06.2026

Doğumgünü gelmeden hediyesi geldi

Yine bir yeni ay üfledi mumlarımı

AA dedi: Ne güzel kıkırdıyorsun

ED dedi: Yaratıcılığını neşeyle savur

Mls dedi: Hayal varsa oldurulur yeterki hayal olsun...

Yine biraz biraz büyüdük şükür,

Yine neden olmasınlar kim bilir neler olurlar...

 

Yavaşlamanın sakıncası yok buharlaşmadan

ya da buharlaşırsak savaşamayız mı?

Ülke ülke ile kardeş kardeşi ile sen benle

beni kimse bilmeden aslında, kimse kimseyi gerçekten bilmek istemeden

savaşlar tarihinin taştan anılarını karnımızda taşıya taşıya geldik buralara

türlü cevap uydurduk kim olduğumuza

ama kimse kimseyi görmedi.

Herkes için sulanınca gözlerim

saçmalama hakkımı geri çağırıyorum.

Anlama yormamalı anlaşılmamak kırmamalı

Annemin evi bu kadar uzak olmamalı

Take me into your deep
I wanna lay in your world
So what, your shadow's a mess
I'm walkin' with my own dirt

We can go all night
Don't you close your eyes
Don't you fear the light
All night

If you wanna be animals
Baby, we can be animals
Eat this life 'til your heart is full
If you want, you can have it all 

Hiçbir şey yapmak zorunda değilsin Mls.

Bu zorundalık değil miydi bizi boğazlayan yıllarca

Boynumuzda hala izi, taşıdığımız.

Sadece neşemizden bedenimizden sorumluyuz.

Sadece şairliğimizi, dostluğumuz ve kedilerimizi konuşuruz,

Kendimizle dalga geçerek büyürüz

Hiç ama hiç fazladan düşünmek zorunda değiliz

Yeterince düşündüklerimize saysınlar.

Ama hergün evden çıkmak zorundayız, yaralarımıza tuz basanlarla göz göze gelmeliyiz.

Neşemiz ve bedenimizi karda yuvarlayıp güneşte ipe asmalıyız.

Sadece kendimiz için, hamurdan uğraşları boğum boğum yoğurmalıyız.

Uyanık zihnimizin acısı ile başbaşa kalabilmeliyiz.

Çünkü eli öpülesi dünyadır, evrendir o acıtan biliriz.

Hiçbir şey yapmak zorunda değilsin Mls. sadece birlikte büyüyebiliriz.

The Summer Day

Who made the world?
Who made the swan, and the black bear?
Who made the grasshopper?
This grasshopper, I mean—
the one who has flung herself out of the grass,
the one who is eating sugar out of my hand,
who is moving her jaws back and forth instead of up and down—
who is gazing around with her enormous and complicated eyes.
Now she lifts her pale forearms and thoroughly washes her face.
Now she snaps her wings open, and floats away.
I don't know exactly what a prayer is.
I do know how to pay attention, how to fall down
into the grass, how to kneel down in the grass,
how to be idle and blessed, how to stroll through the fields,
which is what I have been doing all day.
Tell me, what else should I have done?
Doesn't everything die at last, and too soon?
Tell me, what is it you plan to do
with your one wild and precious life?

Mary Oliver

Ne yapmalıyız bu biricik ve vahşi hayatımızla biliyor gibiyim her zaman ve hep bilmezliklere düşüyorum.

 Çimlere uzanıyor olmak yetmeliydi belki 

Soğuk hava ile güneşin sabah mahmuru yüzünde buluşması yeterdi sanki

Ama sanki hep bir şeyler daha var billip de unuttuğum

hatırlamalara uyuyup sağır dilsiz uyandığım

artık kimselere de soramadığım ama bilge bir ruhla çarpışınca gözlerinde gördüğüm.

Evet gördüm değil mi? gözlerinde, cam gibi parlak keskin ve biraz korkutucu bir renkte nergis kokusuyla....

Ayva çiçek açtı demişim

sümbüller açtı şimdi bahar gelmedi henüz ama

çok mis kokulu bir duygu geldi bir dost sesle

anlaşıldığını bilmek ne kadar hafif ve ne kadar sıcak bir his

evrene sarılmış kadar mutlu bir his geldi.

hep daha güzel olacak ve hep daha sen olacak dedi.

Güneş tutuldu yine başka bir modda şimdi,

Evet tutuldu çöpe giden bazı emeklerle,

ve tutuldu içte beliren "anlaşıldığım ve değer gördüğüm ortamları hak ediyorum" tabikilerle.

Ve hırslanmadım ama gelmekte olan bir karar biraz daha netleşti şimdi.

O ortamları bulmak benim işim, yaptıklarımın işi.

İçine büzüşmez artık hiç bir şey bende

onla bunla da konuşmaz

kavga zaten edemezdi ama konuşur artık az da olsa.

Kararlar böyle verilirdi, yollar böyle belirirdi bilirim

korku değil şimdi, olayazanları oldurmak gibi.

Sevgililer günü kutlu dedi AA.

Gülüştük uzun uzun telefonda

Beklemediğim yerden geldi dedim.

Çarşıya çıkınca kendine benim için bir çiçek al dedi, ister vazoluk istek saksıda.

Bu güzel çıktı karşıma üç harfli markette

Pln le buluştuk eski sevgili çekiştirmeli günün anlam önemi kaçırmamak için

Hiç anlatmaz anlatmak istedi demek.

Biraz kuyumcu vitrini gezildi, güneşi görünce fırtınalar sonrası bir kaç nevresim yıkandı, ıslak odunlar kurusun diye önce çuvallarından çıkarılıp havalandırılıp sonra içeri taşındı.

Bir kaç temizlik yapıyormuş gibi çabalamak ve eşelenmek

Kabanın üstünden alındı, en üst katman kömür tozları silindi.

Bulut geldi, o bir kedi. Artık iyice başının çaresine bakar gibi.

Yerden kaldırılmıs bazı halılara sinirlendi, yatagın üstünde yeni serilmiş battaniyeye heveslendi

sonra terliklerimi yanına alıp idarelik serdiğim kartonun üstüne yattı.

Bugün de şöyle bir karar alındı: krema yerine tahin

Keşke her kararı deneyip test etmek bu kadar kolay olsa dedi Soba.

Tadına bakamaz bile ama bilir bazı şeyleri.

Gelmeyen sevgiliden daha önemlisi şimdi yarn maaşın gelişi.

Şimdi bir üçleme denemesi denenecek...bunalacak zihin yine ama alıştı artık....

Ne kadar da ihtiyaçmış Tarkan konseri,

Hiç sevmediğimiz, burun büktüğümüz şarkıcılarla bazı zamansal kırılmalarla yeniden buluşmalar...

ezberimizdeki şarkı sözleri bildiğimiz bir ritim titreşim ne kadar birleştirici.

Bu kadar çok ekran varken ve herkes başka ekrana bakarken de ortaklaşacak mı birileri farklı bir zamanda

zaman yolculuğuna birlikte çıkmış gibi olacak mı bir konser, bir resim bir... bir kişi?

Küçük topluluklar yapıyorum kendime birgün beraber hatırlamak için biriktiriyorum herkesın sildiklerini

ama hiç olmamış gibi oluyor toplaşmalar bazen.

Ortak bir hissin içinde yüzmek birileri ile, kalabalıkta anonimleşmek, en sevdiğim

ama ne kadar uzak gibi ama hayat nasıl da buluşturur bazen birilerini...

Ben gitmedim ama rüzgarı yetti, içimden söyledim, youtube a söylettim iyi geldi

Güzel şeyler hep olurrr

Güzel Şeyler hep olur!!  22.01.2026

501/18/40-41

hayaller..bts...40

çünkü hayaller hep olur...

çünkü birikmiştir hak edilenler bir yerlerde

hiç bir şey olmuyor gibi olduğunda bile

çünkü hep bir şeyler olur....

Biz iyi olan tarafta kalalım..

Bir yazı yazmıştı Bgr 

dokundu, tanıdık geldi, içim sarıldı

aradım açmadı

sonra aradı açtım...

bir muhabbet beyaz bir bulut oldu üstümüzde

şimdi gitti kimbilir nerelerde.

"aynı mahalleden olmak gibi bu" dedi

dedim: "meğer tanıdıkmış içimiz ondan bu üstümüzdeki bulut.,

kendimizi sevmeyi ne kadar geç öğrendik, kendimizi beselemeyi, dans etmeyi"

dans videolu, maskeli saçma fotolu bazı sırlarımız olabilir...

ne kadar uzakmışız bazı yakın olduklarımıza ve ne kadar yakınmışız aslında uzaklara

ne kadar yalnız kalmışız meğer,

"bir martı benimle konuştu" demek ne kadar zormuş bizi görmeyenlere

ve bu hikayelerden nasıl masallar uydurmuşuz kendimize.

yine de o bulut bir yerlerde, "hoşgeldik" bugün!