Zaman da çekilsin evine
sonra belki yeniden tanışırız
şimdi kalsa  bana o gitse
karantinada bile kendime kalamıyorum
hamurlarla oynayabilenlerle  ekmek ve kolayı kucaklayanlar diye yarıldı yine biz
bitmedi yine yogalılar
Senin evini  temizleyemediğine üzüldü birisi kendi evini temizlerken
sen ise evini temizlediğine şükretmeliydin
bir toplu iğne bağından kaçarken öndekiler arka oldu
iğne battı anlamadı
bir dursak diyenlerle dursa olmayacak olanlar ayrıldı yine

bir dursak diyenlerle duramayanlar ayrıldılar yine

Bir kez ateşe ağlamıştın
Şimdi kaç kere suya
sadece örümcekleri düşünerek uyumuştuk gece
gündüz geçmişti, geçmemiş
dolunay hani düzdü, bükülmüş...

Balıktı yeni ay
Yağmurla yollara düşen turunçlar gibi ıslak ve parlaktık
İçimiz mutlu süt
Ölü hayvanların koparılmış ölü başları arasında dolanan fareydi heyecanımız
O başları derilerinden ayıran bıçak zihnimiz keskinliğine acırken
Anlamazdı kendi tadını kebap
Hep beraber ölüme acır ama yaşamla tatlanmazdık
Ölümünü bilen yaşam gibi yaşamalarımız ölmüştü
Unuttuk yine dizi izlemek için ve sesli yemek yemek için....

Bir anda umut

https://www.youtube.com/watch?v=dKcBUGKPemA&ab_channel=DaveStevens



Umut edilmez, hayal kurulmaz,
umuda da, hayale de düşülür.
İyi ki düşülür de bulaşır her yerine
elde avuçta değil, baştan aşağı olur bir anda...

Karadeliğin resminden daha parlak bir ışık ismi
Neyse ki ölümle sönmeyecek

Hepsi ölüyü düşünür

Kurbağa sıkıştığı taşın arasında
Kelebek mozaik taşın desenine yapışan kanadında
Hep yağmur sonrasıdır

Neyse ki ağlayamadığımı gökyüzü ağlıyor
Uyuyamadığımı gece uyuyor neyse ki

Belgesel: Mekanlar Yüzler, JR/ Agnès Varda, 2017

Belgesel sizden şiirmsi benden....

Çünkü hayal etmek ölüyü düşünmek gibidir.
Ölüyü düşünme dengeyi bozar
olası olanlar ve olmayacaklar canlanır
imge seni yutar ama öldürmez
öldürmeyen kuvvet doğurur
taşlar yuvarlanır bahar gelir ve gider
su akar...

herkes devam edebilmenin cevabını birbirine sorarken
cevap mecburen sustu!

Bu da böyle akşam olsun!
asalım kolumuzu uzaktaki bir arkadaşın omzuna
özlemek kendisi gelsin  ter kokusuyla
Neyden vazgeçtiğimizi hatırlasak
Kalbi de atsak sobaya
yakışıklı bir alevle yansa
kuzular uyusa

Kendi içine kaçmak bazen
ucunu görüyorum kendimin
eli yetişmiyor günlerin

                             Bir bulutun içinden sokaklarca koşan nefesler 

 iç balkonumun korkuluğunda asılır

uyku gül gibi açılır

n
kayboldum mu? yine
zihnim sığırcık kuşları
su gibi örgütlenme
su gibi yolunu bul su
boş muyum dolu mu diye geçti kaplar

Kırıkları yumuşatan gitler bir de geller

Ne zaman gelirler,
Taşımalı bir köy okulunda kahramanımızın heykeli
Tavuklarla konuşur

Başka bir okulun hayalini bir köpek gezdirir

Suyumuz hep tadında tuzlu
Kahve hep ...siz

hep bir cizgide dalgalar 

Ya yazmalar...

Bazen şiir mişim gibi olur bazı günler evde
Bir müzikle bir kelimeymişim gibi dolaşırım kendim
Söylerim dışımda ve içime
Ve olurum bir şiir

Dumanlı çay ve kıvır kıvır hisli...

Bir sabah sıkıntısı
anlaşılamadan geri gelen bir yazı
ve buluşulamayan Blnt ile karşılaşmaymış

alt geçitte saz çalan mavi pijamalı terlikli amcadan
'Mevlam ayrılık vermesin'miş bugün
otobüste beni bekleyen bir kavanoz zeytin hediye eden jupiter
babasının ölüm acısını elindeki sümüklü mendili parçalayarak çıkaran arkadaşa
'Mevlam ayrılık vermiş, gökte uçan kuşa' imiş

geçermiş bugün de hep

Bir tepe olsaydı keşke şimdi şurada
Bazı sözler yuvarlanır dikkat et
Boynumda bir tesbih parlatır sözleri üzerime
Susasım var  ferahlıkla
Yutsak bulutları keşke şimdi burada
Ağlarız nasılsa her gereksiz ölüme şükrederek

Ben gitti

bir karar verildi
vapurdaki kara böcekle karşıya geçildi
yine bir dans karşılıklı özgürlük dansı, kendi hapishanesine çağıran
buraya gelme diyen çizgilerde çiğnendi aşk
çiğnedikçe tatlanan o tadı ayaklarımdan söktü aklım
öylece dans edebildim böylece söyledim ama hiç bilemedim
kitaplarla bir deniz kıyısına varınca belki bilirim diye yine gittim..

Gitme, dur, konuşalım.

Yataklara tek kelime kalmasın.

Özdemir Asaf / Bir KApı Önünde

duyumsa...

DUYUM (SENSATION)
Mavi yaz akşamları, patikalarda, dalgın,
Gideceğim, sürtüne sürtüne buğdaylara:
Ayaklarımda ıslaklığı küçük otların,
Yıkasın bırakacağım başımı rüzgâra!

Ne bir şey düşünecek, ne bir lâf edeceğim.
Ama sonsuz bir sevgi dolduracak içimi;
Göçebeler gibi, uzaklara gideceğim,
Mutlu, sanki yanımda bir kadın varmış gibi.
ARTHUR RIMBAUD
Çeviri : Orhan Veli Kanık

Naiflik güzeldir!

keske bende yazsam...

biriyle uyudum dün gece
iki kişiyle öpüştüm biri öğlen üç suları diğeri daha akşama doğru
bir diğeri öyle güzel kokuyorki
hergün sarılıyorum ona hiç bıkmadan
öbürküsü çok nazik, her akşam yemeği onunla keyifli
diğeriyle sinemaya gidiyoruz,paramız oldukça da konsere:)
bi tanesi var ki dinliyor beni...
ben anlatıyorum hep...
benim dinlediğim hep anlatan biri daha var sonra,
birlikte şarkı söyleyip dans ediyoruz bir diğeriyle
geçen gün ağladım öbürünün omzunda,
mendil çıkardı cebinden silemedi yanaklarımı ama
seni de hiç düşünmüyorum, özlemiyorum da.(http://ketumisoffmus.blogspot.com/2007/10/blog-post.html)