Yüzlerinde derin düşüncelerin izleri olan insanlar durmadan ilerliyorlar. Onları bulmalıyız. Dün otobüste bir adam kimseye göstermemeye çalışarak bir kitap okuyordu. Bir işaretini bekliyorudm Burhan. Bne böyle bir hezimete fedayım. Karşındayım işte sayın bayım. Açık havaya çıkmalıyız. Gelinlik kızlar gibi oturmuş teklif bekliyoruz. Oysa bahar geldi. Sinekler senin işaretini beklemeden ısırıyorlar beni Burhan. Herkesin bir işi var. Bir telaştır gidiyor. Temiz gömleğini giymeden, tıraş olmadan karar vermelisin Burhan. Cepheden dönen yorgun askerler gibi serilmişiz. Savaş anılarımızı anlatıp avunuyoruz. Dışarda gene bir şeyler oluyor. Pencereyi açardı. Artık yaşamak istemiyorum Olric. Onların istediği gibi yaşamak istemiyorum.Başım dönüyor Olric. (Oğuz Atay, Tutunamayanlar s.550)

'Manzaranın keşfi, içsel bir altüst oluş sayesinde halihazırda var olan manzaradan şüphe duyulması sayesinde gerçekleşmiştir.'

Kaynak: http://postdergi.com/tutunamayanlarda-manzaranin-kesfi/