Grand Master

Bir gün herkes :)

A. Artn dedi:  tam senin kitabın: “kelimelerin mekanı-mallarme’den broodthaers’e”, jacques ranciere… bir an önce edin ve oku derim..

peki

BTS online concert

yuvacan

Yilbasi gecesi heyecaniyla yarin sabaha hazirlandik. Yarin sabah aslinda bedenen olmasi biraz imkansiz olan bir konsere online katilacagim. O zaman bu da burada dursun

Bugün de burada dursun.

Hangi ektiğimiz bugün bitti burada kim bilir!

Yazmak hep çarpık çurpuk ve delilikti

Gerçekliğimi yeniden kurmak iyileşmekti

Biri okudu, biri dinledi bugün,

dolunay sonrası yine bir şey oldu.

Belki bir gün bir roman yazılır kim bilir!

Dağlarımızdan bir ruh daha gitti

Bir kez daha ölümü düşündük.

Ellerimi yumruk yaptım, kuşlara bulgur verdim, çiçekleri suladım.

Beni duyuyor mu acaba diye yine merak etmeden edemedim.

https://www.youtube.com/watch?v=-8kSma_pLS4&ab_channel=CoskunPlak

' Öykünü anlatmak için içinden seçim yaptığın şeyler,her şeyden daha az değil,' dedi, gökyüzüne doğru duran yaşlı ağacın dallarını seyrederken. ' İnsanın dünyasını, yerel, anlaşılır, makul, tutarlı dünyasını kurduğu malzeme, her şeyden daha az bir şey değil. Yani tüm seçimler keyfidir. Bütün bilgi kısmidir - neredeyse hiçbir şeymiş kadar. Muhakeme yeteneği okyanusa atılmış bir ağdır. Çekip çıkarttığı gerçekler sadece bir parçadır, bir anlık bir görüntü, tüm gerçeğin bir pırıltısıdır. Bütün insan bilgileri yereldir. Her yaşam, her insan yaşamı yereldir, kendincedir, hemen hemen hiç denecek yansımasının pırıltısı gibidir...'

Ne geriye dönüş, ne ileri gidiş vardı. O yüzden yana dönmeliydi. 

...bilginin doğru kullanımının bilginin tamamlanması olduğunu da biliyordu. 

s: 130

Eski bilgi zordu ama keder verici değildi. Hepsi paradokstu, efsaneydi ve hepsinin bir anlamı vardı. Yeni bilgi sırf gerçekti, muhakemeydi ve hiçbir anlam ifade etmiyordu.

Büyük bir nehir var bu topraklar içinden akar ve biz  buna Tarih ismini verdik. 

s:121

..Onu yeterince eğitemedim. Neden delirdi?

...Delirmedi ağabey. Dur sana ne düşündüğümü söyleyeyim. Çocukken hep neden, neden diye sorardı, çocukların hep yaptığı gibi. Ben de: Bu böyledir, bu böyle yapılır, diye cevap verirdim. Anlardı. Ama onun aklı hiç huzur bulmuyor. Eğer kendimi ikaz edip durmasam benim de aklım öyle. Güneş Esasları'nı öğrenirken hep, neden böyle? neden böyle de başak şekilde değil? diye sorardı. Ben: Çünkü günlük yaptığımız şeylerle ve yapma şeklimizle tanrıları canlandırırız, diye cevap verirdim. O: O halde tanrılar sadece bizim yaptıklarımızdan ibaret, derdi. Ben: Doğru yaptığımız şeylerde tanrılar var: gerçek budur, derdim. Ama gerçek onu tatmin etmedi. O deli değil ağabey, sakat.Yürüyemiyor. Bizimle birlikte yürüyemiyor. Yani, bir adam yürüyemezse ne yapmalıdır?

.....'Kıpırdamadan oturup şarkı söylemeli' dedi.

......'Ya kıpırdamadan oturamıyorsa? Uçabilir.'

......Uçmak mı?'

......'Onların onun için kanatları var ağabey.'

........'Çok utanç duyuyorum,' dedi yüzünü elleriyle gizleyerek. s:119

Dünya kutsaldır Havzhiva. Kainat kutsaldır. Bu hiç bir zaman vazgeçmek zorunda kalmadığım bir bilgi. Bütün öğrendiklerim, orada, burada öğrendiklerim sadece bu bilgiyi arttırdı. Kutsal olmayan hiç bir şey yok.

İstersen yerel kutsallığı, istersen büyüğünü seçersin. Sonuçta hepsi birdir. Ama insanın yaşadığı yaşamda değil. 'Bir seçim hakkı olduğunu bilmek o seçimi yapmaktır: Değişmek veya kalmak: Nehir ve kaya.'Hlaklar kayalardır. Tarihçiler nehir.

Bir süre sonra oğlan,'Kayalar nehrin yatağıdır,' dedi. 

Kadın güldü.....'O yüzden eve geldim,' dedi kadın. 'Dinlenmek için.'

'Ama sen varlık değiştirdin. Yine ayrılacaksın.'

'Evet' dedi kadın kararlılıkla. 'İnsan birden fazla varlığa sahip olabilir. Orada yapamma gereken işler var.'  s: 117

Soy, burada önemli. Orada önemli değil. Burada anlamı var ve burada işe yarıyor. Kainatta başka hiçbir yerde bir anlamı yok ve işe yaramıyor.

İki türlü bilgi vardır, yerel ve evrensel. İki türlü zaman vardır, yerel ve tarihsel.  s:116 

Ursula k. Le Guin, Bağışlamanın Dört Yolu, Halktan bir Adam

Güneş tutulmasıyla gelen mesaj bir metin olarak gönderilir....

olmuyordu ama her an olabilirdi

Senin sevdiğin herkesin sevdiği olunca

İismleri dağa taşa yazılınca soğurdum ben.

Ama bu sefer öyle olmadı, taşı anladım

Bazı günler güzel olur, insan kendi zamanına anlamadan yerleşir. 

Her geç kalmış geri dönüş tüm şifreleri yenilemeyi, her şeyi yıkamayı ve kurumuş çiçekleri sulamayı gerektirir. Toz zamanı bizim yerimize yürütür, her katman bir sonraki katmana bağlanır.

Yıkanınca şimdi olur, şimdi ne olacak? Sorulur

Aynı kedili tayt giyilir, yazdan örülmeye başlanan kışlık kazak henüz şişleriyle getirilir

Böylece mekan da devam eder sanki

Aynı biz evet, ama içimiz deniz değil ovadır şimdi.

Resimlerde bir kaç başka zaman, yoğun bakımda babaanne ve özlenmemek üzere paketlenmiş bir kaç anı yine...

Ben sevdiğim zaman parmaklarımın ucunda ışıklar olur

Tepelere dikilen yalnız bayraklar gibi izlerim sahillerinizi

Dalgalar gelir gelir gitmez gibi söylenir kendi kendine

Dikkat taştan oyulur ama zeytin gibi yenmez

Susuz kalmış sesler gibi seslenir ağaçları 

Değersiz gölgeleri hep taşlı

Herkes sadece ince kumlu deniz ister bir de kumlanmasın üstleri

Başları uzun saçları hiç anlamamıştı rüzgarı

Ölümü beklemek aniden önümüze düşmesinden farklıymış.
Neyi beklediğimizi bile birbirimize söyleyemeden bekliyoruz.
Neredeyse ya gelmezse diye korkacağız.
Televizyon izleniyor, dondurma yeniliyor, çocukla oynanıyor, bol bol su içilip terleniyor.
Ya gelmezse, ya bedeni burda ama kendi olmazsa!
Ya bedenin ağzında solunum cihazı gözleri kapalı çıplak gerçekliği ile kalırsak
Hareket etmese de olur, bizimle konuşsun hatta sadece baksın bize içerden yeter diyenler var.
O içerden bize bakan ne isterdi acaba?
Virtüel varlığımız, aktüel varlığından vazgeçmek ister mi zamanı gelince.
Hep bekler mi acaba son ana kadar.
Beden dolaşamadığında, kendi fiziksel varlığını yaşamayıp sadece uzandığında hala beden kabul edilir mi?
Beden her zaman doğruyu söyleyense, var bir bildiği gibi beklemeli sadece belki.
Vardır bir bildiği, her nefes alışında, gözünü açmayışında, elimizi sıkışında, dışkısını çıkarmadığında
Vardır bir bildiği
Zihinlerimiz anlamasa da

Ay tutuluyordu

Eski düşmanlıklarıyla geçmiş nemli sıcağıyla üzerimizde

Görünmez olmak da olası değil, ölmek de kolay değil

Ay tutulacaktı
Bir terzi makası koydu yanına yattı
bir evden silinecekler
dükülen beyaz saçlar

Kulak terbiye olmuş yeni bir frekansa
herkese yabancı bana çok içimden artık
aldım ta içime
açıklaması yok bunun,
anlatmak istiyorum ama
beni bu topal halimle yüzdüren bu suyu
hep ordaymışım gibi hep ıslakmışım gibi
korkuyu değil neşeyi gör diyor
pelüş oyuncak gibi dokunuyor
küçümsemiş miydim?, sevmez miydim?
neyi seveceğimi seçtim gibi
su gibi yumuşak 

Offially ARMY

40.

Kırklanmak
Kırk tas su dökmek
Kırk hamamı
Kırkı Çıkmak -doğum ölüm
40 gün ve gece
40 gün doğumla, düğünle ve ölümle oluşan yeni şartlara uyum sağlamak için gereken süre
40 gün zayıflıklarla yüzleşilen, alışkanlıkların değiştiği ve aynı zamanda dayanıklılığın sınandığı aşama

40 yıl hayata alışma

'Alkış kıyamet'



Ben de bedenimin topraktan kopuk olmadığını, ayaklarımın bastığım yeri tutmak için ve bedenimin ise çok şey taşıyacak bir kap şeklinde yapıldığını anlarım......bedene yeniden değer vermeyi, gizemli bedeni küçük görecek ya da kadın bedeninin bir bilme aracı olduğunu görmezden gelecek fikirleri ve dili reddetmeyi öğrendik. 
Çok farklı güzellik türleriyle dolu olan bir dünyadan daha çok zevk almak, hayattan zevk almaktır. Tüm kadınların buna hakkı vardır. Sadece bir güzelliği desteklemek, bir biçimde doğayı yeterince gözlemlememektir. (Kurtlarla Koşan Kadınlar, s.226)



 

https://www.kristindemirci.com/yazilar/retro-gezegenler/ikizler-burcunda-venus-retrosu-8-sene-once-biten-iliskiler/

Dut ağacına bulanmış  elektrik direği
Kapımın önünün karanlığı dolunayla aydınlandı
Buralar gizlenmemeyi öğretiyor belki

Ay tutuluyordu yine

Malatya sallandı

Ve muhtemelen bir ergen dürtüsü Sokak camıma dayandı telefonu ile

Huzur kaçırılmak için vardı 

Bakakaldık gidenlerin ardından

Bir roket uzaya

Oruç Arıoba, Christo nereye?

Bazı insanlar iyi ki vardılar....

Yeryüzünde karantinada olmak, Uzay gemisinde olmak gibiydi belki de....
Belki bu geleceğe hazırlanıyordur insanoğlu.
Ölüm ve yaşam da iki uç değil işte, hep iç içe...
Ölüp ölüp diriliyoruz hep beraber

Mesafeler hep iç içe katlanıp açılıyor.

 Merve İyi ki doğmuştu, ilk beraber doğumgününü iptal eden güzel olay olalı 7 yıl olmuştu, gemi istasyona takılmıştı

Bitirme Juri   

Ve bir roket fırlatılıyordu Uzaya biz saatlerce aynı koltukta ekran karsıında oturuken.
Gecenin bir yarısı yataktan bir partiye katılabilmekmiş online hayat...