Parası sonradan ödenecek olan bu boş zaman
daha oncesinde satılmıs zamanlarımızın mukafatı
okumak, yazmak, çizmek için biraz,
biraz konuşmak biraz dinlemek için
bu adını boş koydukları
sattığımız doluların bedeli...
ne acıklı bir kandırmaca bu resim
ve cır cır böcekleri ile horoz ne kadar da haklı doldururken  sessizliği...

yeniden ve yeniden ve yeniden düşündüm
neye emek harcanmalı...
bu boşuna emekleri nasıl toplamalı da bir hayır! yapmalı
neden hayırım yok yine düşündüm...

Bazı insanları ölünce tanırsın.

Görürsen Borges'e Söyle!  -yakında monokl edebiyatta...

...böylesine derin ve ağır bir uykuya geçtiğiniz

zaman – yani elbiselerinizle yatıp bir şekilde

mor kadifeden bir keseye girince, yukarıda

duran altın renkli kordonu çekip sıkıca ağzı

kapattığınızda - böylesi bir uykuya ve rüyalara

daldığınızda, (ve) bunun gibi bir şeyle yirmi

bir yaşında karşılaştığınızda, bir daha asla

bu kadar katıksız ve eksiksiz ve mükemmel

bir şekerleme keyfi yaşayamadan bütün

hayatınızın gelip geçeceğini çoktan anlamış

olurdunuz. 

o siyah saçlı çıplak kadının koynuna girip çıkarken sen
yuttuğun boyaları rengarenk kusarken sen
absent göllerinde uçan balıklarla yüzerken sen
adına keder dediğin kadının adıymış sien

sarkı sien söyleyen  K.futacı...

aksın boyalar aksın
bence de,
üstüste oturtulmuş iki kalpli balkon demirleri akşamla kızarsın!
saksılar için ayrılmış boş metal halkalar
bir zaman sonra unutulacaklar
bu korkuluklar daha ciddi artık bende
renklerim var ama sadece kendi evimde...

Çizgilerin biraz daha rahatlasa daha güzel olucaklar.

biraz yazıyor gibi çiziyorsun

tek eleştrim bu dedi blg_e

moonlight sonata!!!!

neden hep herşeyi basitleştirmeye çalışırken hep karmaşık hale getiriyoruz?
ama hep böyle oluyor..

"biliyor musun herkes bir boş yeri aydınlatıyor!"

Turgut Uyar Tomris Uyar'a hediye etmiş!

kaynak:http://hturgut.uyar.info/

iki ceviz agacı diktim, aslında diktik ben ve A.sn...
iyi oldu güzel oldu,
tutsun tutsun altında kedilerle cocuklar oynasın...

yollardan döndüm sonra gordum evrn'in gunlugunde

 http://arkipelagos.blogspot.com/

ama bu kadar da olmaz ki dedim,

sonra evrn dedi: adam doğurmuş resmen.
kendi doğuruyo sonra bi de millete doğurtturuyor!

ne gusel tarif ettin dedim..aynen oyle.
ne güzelsin scarpa..

Evet bu bir güven sorunu.

Tesadüfler ve hikayeler arasında.

O oyunu oynamaya isteksizlik

icteki o tatlı sıkıntı.

herşeyi silen unutturan, zamanı durduran yine

nasıl da özlenmis aslında...

Nasıl da tesadüflerimiz hikayeleşmeyi arzular yeniden.

Ama o tesadüfler elleri büyük bir adamın telefonunu bekler şimdi

o tesadüfler el ele Ahmet Hamdi'nin Kalamıştaki mezarını ziyaret etmiştir bir vakit

çiçek koparmıştır o mezardan, camının önündeki saksıya ekmiştir o çiçeği

ne olmuştur o çiçeğe sonra hatırlamaz bile

ne zaman vazgeçmiştir hikayeler tesadüflerden

oysaki herşey öyle masum ve gerçektir ki kendi hikayesinde

ama artık güvenmez hikayelere de tasadüflere de kimse...

Sabahattin Ali Balıkesirde okumuş, demek ondan o adamalar romanında Havranlı.
Ben Havranı yeni ögrenmişken ve orda bir binanın içine bir eşek koymuşken ve tesadüfen o kitabı aynı anda okumuş iken,
sonra A_sn' ya bahsetmişken oda bir gece bilgisayarının basında birşeyler okurken bu yazıya denk gelmiş ise
bu nedir?
Tesadüfleri hikayeleştirmeli mi yeniden yoksa öylece bırakmalı mı?
işte buna karar veremiyorum...

kg dedi: O salıncağı çok iyi hatırlıyorum..hatta gülmek gelmişti içimden memnuniyetimden fikrin ama yanlış anlarsın diye çok sıkmıştım kendimi...

....ve tabii ki var..mutlaka kırmışımdır... ve bu yeisler içine sokmuştur beni... 
ama hep senin varlığına güvenmişimdir..


birinin varlığına güvenmek ne ağır dedim içimden..

galiba korktu! oysaki fatedness vardı...

fate, destiny  yazgı, kader demek

yazgılanmışlık

gibi bir şey anlıyorum

fate yazgı ise fated yazgılı

ness da isim yapıyor.. dedi mrt_E

hrk_a  onayladı onu:

doğru söze ne denir.. :)

bu hayatta hikayesine sahip çıkan, kıymet veren, elinde olarak/olmayarak hikayede özne olan adam az!
adam haklı beyler :)

dedim: venus yaptı yapacagını giderayak.
anladım ki gecmis coktan.


 kg: çok hassasiyetle yıkanmışsın bir kere venüs ne yapsın,jüpiter ne yapsın

medeniyet agacı ve ibrahim....

hiçbirşey birşey değil aslında biz tanımlamadıkça
tanımlamak herşeyi nasılda söküyor bütünden.

Bülent Somay

Lacan bir zamanlar ‘Kadın (diye bir şey) yokur,’ demişti. O zamanlar kendisini yaylım ateşine tutan bir takım feministlerin sandıklarının aksine, kadınların varolmadığını, ya da varsalar bile önemsenmemeleri gerektiğini söylemek istemiyordu kuşkusuz. Onun kastettiği ‘kadın’ kategorisinin erkekler tarafından yaratılmış bir belirleme olduğu, bu haliyle de ‘kadın’ı belirlemenin (ve böylece de sınırlamanın) gene erkeklerin tekeline bırakıldığı, dolayısıyla bunun kabullenilmemesi gerektiğiydi. Kadınlar tabii ki vardır, ama tek ve genel bir şemsiye altına sığdırılamazlar, belirlenemezler ve temel özelliği ‘kadın-olmamak’ olan erkekler tarafından çizilmiş sınırlar içine hapsedilemezler. 

ref: http://www.altust.org/2012/06/sol-diye-bir-sey-yoktur/

A. sn dedi: sen asla aristokrat olamazsın! dedi

eller yalan söylemezmiş, bir de gözler.

uzattım elimi açuçlarım yere bakmakta idi.

dedi: almayı değil, vermeyi biliyorsun sen!

düşünmedim içimden hiçbir şey..
       

kafayı karıstıracak ne var,
çamaşırlar asıldı ne de olsa,
sabah uyanıldı,
bir tanemli günlere mi geri dönüldü diye düşünmek saçma,
hem çok iyi hem çok kötüyüz aynı anda.
bunu anlamlandırmak çok saçma!

Al mendilim sakla, benden yadigar
Bir ucuna işle beni, çiz beni
Ve bir kalp oy, paramparça oklanmış
Üstüne de kondur beni, kaz beni

Gel hakkını helal eyle, pembelim
Gökyüzüne açık her iki elim
Benden sana emanettir mendilim
Çevresine vefa diye diz beni

Al mendilim katmer katmer, iz benden
Elindeyse soğu benden, bez benden
Mümkün mü ki ayrıl benden, tez benden
Mendilime destan diye yaz beni

Gel hakkını helal eyle, pembelim
Gökyüzüne açık her iki elim
Benden sana emanettir mendilim
Çevresine vefa diye diz beni.




dedim ben


kg dedi


çoooook eski lerden jüpiter bile yoktu da wonder-mürenler zamanıydı.


Joy Inside My Tears
https://www.youtube.com/watch?v=Alk3iF9Nto4&feature=player_embedded

bir önceden aklımda kalanlar:

sıkıntılarımız ve arayışlarımız aynı dosya kağıdında..

ve değişen tek şey eşyanın ismi!

aslında biz değişmiyormuşuz

pek inanmadım ama dinledim..

kudret helvası nedir onu da bilemedim

ama onu da dinledim

ben neler dedim, şarkı söyledim...

zeki dedi al mendilim, al mı dedi yoksa al mı? bilemedim

ama dinledim...ama al dedi sanırım çünkü sakla dedi yadigar

ve şimdi boş şişeler ve kediler

çevresine vefa diye dizdim

üç hayvan kaldı aklımda neşeli tavşan, gitmesini bilen aslan ve dost at...

üstüne düşünmedim, çünkü yeni ben de düşünmek yasak!

ve bu yeni ben...iyi ki!

 
güneş tam doğduğum zamadaki gibi duruyor

ileriki yıllarda bir baskası içinde aynı olacak, 

tam bugün itibari ile

o bebeğe de nice yıllar denecek

balkonuna böyle kağıttan süsler asacak, arkadaşlarını çağıracak kimbilir?

o süsler ki, ne yeni yıllar ne yeni yaşlar gördüler

şehir şehir dolaştılar kutlamaları, ne dedikodular duydular

kaç farklı rüzgarda böyle sallandılar kim bilir?

bu rüzgar şimdi güzel serin

sol tarafta, tam sırtta, taşınmış ağır naylon torbaların ağrısı

altta tam o kağıda çizdiğimiz sallanan sandalye

ve yeni dünya da bizi izler,

o da hep yeni...

ve hep yeni olmak için, eskisekte yenilenmek için

iyi ki!!

. tasarım bir self-organized criticality ,kendini örgütleme eşiği yağısıdır diye düşünmekteyim..

yağısı değil yağısı

yağısı değil yapısı yahu

tuhaf bir şekilde zihni eylem bir konuda kendini örgütler bir eşiğe ulaştığında bütünselliğini yapısını çökerttiğinde ilan eder.

o ana dek uğraştığı konunun bir parçasıdır.

kumtepeleri

gibi

tasarımda tutunduğu problematiği kendi zihni evrenine çekip onu yeniden programlamaya doğru gitmektir.bu faaliyet zihnin kendi araçlarından gelen içsel enerjisini bir problemin şekli haline getirmesine yani s.o.c ye dek sürer..

 UV ..? radyo programı ile mi uğraşmaktasın? 

of derin oldu bu

su an ugrastıgım meseleyi sizle paylasabilsem keske

bu bilgisayar kullanarak da bu isin icinde olmak bende degisik bir hal aldı

yani ama genel olarak hep zevk aldıgım ve benden cıkan bise var gibi onunda temeli bi tur matemnatikle ugrasmak

BİRAZ SANA BİRAZ KENDİME KONUŞUYORUM ASLINDA 

 BÜYÜK YANILSAMAMIZ HERŞEYİN HEP KURMA-OLMA YÖNÜNDE İLERLEDİĞİNİ SANMAMIZ..OYSA HEM OLMA HEM ÇÖZÜNME AYNI ANDA OLUYOR..BUNA ENÇOK KUANTUM HATTA STRİNG TEORİ YAKLAŞABİLDİ.

--bide bu ego meselesini deneyimliyorum burda biras

evet kurma ve bozma aynı anda

tezimde de yazdıgım gibi:)

 iki ayrı megafola irtibatsız konuşuyoruz gibi oldu..çok hoş 

matematik başka birşey sanırım..o konu uzun olur girmeyelim 

  olan biten şeylerin zihnimizde yaratılan gölgesidir

 evet ..matematik seyirci olmamızı zevkli kıldı..ama onu yani seyirci ve dışarıdan olmayıda bizlere kazıdı

 ben ce ole hukmedici degil

tanımlayıcı

ama gusel bi tanım

olüm gibi

 evet güneşe fısıldadım o gün sana sürpriz yapacak..artık yaşımız bir ay günü içinde tanımlanamıyor olması şerefine

güneş yıllarına geçtiniz ve bir lap top kazandınız tebrikler 

 ben de ..tamam..  bu ikon mr.vernel ..bu internet alemini yumuşatan bir kahraman benim için

 me:  memnun oldum mr vernel buda mss. marla 

bıy bıy

sazlıklardan havlanan bir ördek gibi idim...ben

Kendimizi sevmeye baslamanın huysuzlukları
incelmis zevklerimizi tasımanın ve paylasmanın zorluğu ile
sazlıklarla sallandı anason ve çiftleşti ördekler
kaşla göz arasında

Biz üflemedik o rüzgarı gölden aslında
içimize de çekmedik.
Kararsız hamak sallanmadı ama bir gelin ve bir damat "miş"gibi yaptı rüzgara
ve "bir yerliler" o çimenlikte piknik yaptı biz ensevdiğimiz üç hayvanı konuştuk.

Seviyorduk kendimizi baya...sonra tereyağı yedik, kahve içtik, sifonu çektik
ve  hesabı doğru ödedik Bağdat'a varmadan
ama
plastik sandalyede de oturmadık değil!
oturduk bir de çekirdek çitledik gecede
simsiyah olmuş üç ağacın karşısında
bir emeklinin manzaralı ve insanlı resimleri duvardaydı.

crn'e, evrn'e ve dnz'e tesekkürlerle le le le...

Hz. İbrahim bana mı geliyor du? dedim
güldü kızlar!
Urfa da mıyız neyiz? peygamberler...

tj dedi:
degil bakima ihtiyaci var, zaten denerken evcilik oynar gibiydim


dedim:

bayıldım valla en sevdigimden!

venüs geldi dedim kendime, gitti bile

süpürmüştür belki bizleri sizleri

küf kokulu nemli o ama beyaz hala

havada sıcak ve yağmurlu

herşey lulu lulu...

zamanın tozu var bugun bende demişim yanlışlıkla,
venüse el salladım ve de,
hello venüs...

Tavuk hardallı, teras yağmurlu, odalar çimento tozlu, çayımız demli olsun!
kitaplar yere basmasın, biz ayaklarımızı uzatalım
cevapsız aramalar geri aransın
dizideki cemile ağlamasın!
ve ömr ler sağolsun! yine hamdolsun....

Heryer yapıs yapıs

nemli, evler soguk ama yokuslar çıkılınca terli terli

deniyorum deniyorum, bir şeye bir şey eklemek ne kadar zor!

duvarı koklayan köpek gibi...

biri tutar biri çakar ya,

sonra biri tutar biri sıkar ya,

biri tutmaz biri yine çakabilir

biri tutmaz diğeri yine sıkabilir

sadece yamuk olur o kadar...

insanın kendi vahşiliği ve doğanın güzelliği,
bu nasıl bir çelişki anlayamıyorum...

Bu arada "Hes"ler de birer kürtajdır, başbakana duyururlur!

O sokak nispet edercesine hem değişmekte hem her şey aynı yerinde
o karanlık adamlar yine orda bıyıklarıyla, o ocakbaşı aynı köşe konumuyla
o otel yeni cephesiyle ve aynı eskimişliğiyle
yerine göre mısır yerine göre kestane satan mavi önlüklü mimiksiz adam
hem simit hem memleket pekmezi satan ve işini çok ciddiye alan diğeri
o tekel bayi, biraz şakacı biraz kurnaz
oradalar
o ev onunda cephesi süslenmiş, bir diz darbesiyle kırdığım, tacizle bütünleyebildiğim,
kuytusundan sokağı izlediğim camlar
yeni cepheye göre yenilenmiş hem de itinayla dörde bölünmüş
şimdi herşey aynı gibi ama değişik
şimdi ocakbaşının rakı kokusundan o pencereyi izledim, değişmişim!
bir dantel çorap, yeni yeni takmaya alıştığım kemerim cephemi süslemiş
ama daha değişik
aynı yollar farklı hevesler
tanışıklık yokluklar içinde
ama varmışlık şimdi, mışlar, mışlıklar şimdi
güneşte tutulmuş...hem de bende
bir daha aynı yollar aynı hevselerle olmaz ama
hep konuşacak ne çok şey var!

                                                                                 

Yağdı yağmur, yağdı yağdı,

Solucanlar ıslandı, kediler ıslandı, çiçekler ıslandı, ağaçlar daıslandı

ve salyangozlar ıslak bulgur yedi, kedi yağmur suyu içti. 

öyle bir akşamdı işte...

 aa dedi: ne kadar hoşuma gitti mektubun bilemezsin. havalar ısınsın sen de şu angrylrndn kurtul da, senin bahçeye bir uğrayalım. güzel güzel sohbet edelim. sana bizim balkona sığmayan iki şezlong getireceğiz, ve de çiçek, ve de şarap, ve de şans, ve de muhabbet...

İstiridye mantarının hayalini kuruyorum..mls de yesin yesin büyüsün!

Sabah evde bir uğurböceği buluruz
içinde evyesi olan siyah adi granit tezgahtan ibaret mutfağımızda
Alırız avuçlar salarız sardunyaların üstüne
hiçbir şey ifade etmez daha önce çok şey ifade eden bu işaretler.
Solda yüksek duvarların üstündeki deniz manzaralı camiden bir adamın ağlama sesi duyulur.
Bu anlamsızlıkta birisi ölmüştür belli ki!
Kedileri izleyerek yağmuru bekleriz, kediler de bekler ve aramıza yeni katılan sakız sardunya
ama yağmur yağmaz, içi dolu gergin bir balon gibi durur gökyüzü üstümüzde
ağır mıdır, dolu mudur, sessiz midir?
Her bir annenin kendi günü tek tek kutlanır, bazıları anne bile geğildir henüz.
Sonra birgün gerekli olur diye bekleyen kutular, gerçekten gerekli olurlar birden.
Toplanır toplanır odalar, kahve içilemez bir türlü
ama kutulardan yeni odalar çıkar
gereklilik gelmiştir kutulara, ama oda kutulara sığmaz
kediler kış kışlanır odalardan, beklenir beklenir de balon birtürlü patlamaz
Artık gereklidir yağmur ama yağmaz..

Bir kadın eğer kurmaca yazacaksa, parası ve kendine ait bir odası olmalıdır;...

Ne olursa olsun, eğer bir konu çok tartışmalıysa -cinsiyetle ilgili her türlü mesele öyledir- hakikati söyleyemeyiz. Sadece hangi görüşe varmışsak ona nasıl vardığımız belirtebiliriz. Konuşmacının kısıtlamalarını, önyargılarını, davranışlarını gözleyen dinleyicilerimize, sadece kendi kararlarını kendileri verme fırsatı tanınabilir. Bu noktada kurmaca, büyük olasılıkla olgulardan daha fazla hakikat içerir.

Virginia Woolf, Kendine ait bir oda,s:6

hava su dolu balon gibi
ve garip sesler çıkıyor duyulmadan
dalgalanıyor da yağmıyor sıkıntıdan
yağmıyor da dalgalandırıyor saçlarımı nemden

yeterli mi yetersiz mi derken,
yeterli miyim yetersiz miyim derken
dedi canın sağolsun
geçtim gitti..

hazmetmek öğrenilebilir gibi sanki,
eskinin eskiliğini kabul ettiğinde
eski, yeni iken henüz sende
yine de! eskimiş olabildiğinde
ve bunu da kabul ettiğinde
başkalarının yenilerinin onlarda nasıl heyecanlı iken
sende
nasıl da sönmüş olduğunu gördüğünde
oluyor gibi, her şey eskiyor ve katlanıp yerini buluyor gibi..

Düşüncelerimin işçisiyim ben,
çalış çalış düşün düşün bitmiyor
bayramı da yok üstelik, halay çekeyim
isyana değmez, kutlamaya gelmez
öylesine işte...

hazmetmek önemli çok önemli!

benim hikayemi çalmış birileri gibi
onlar yaşıyormuş gibi! Astım, temizledim.

her zaman sakin olabilmek olabilememekte...
yine üst üste alt alta..
hamdolsun!

Kokulu diye satılan kokusuz çilek olmak istiyorum diyor elf_i kokululara inat.

anlayamıyorum tam olarak ne istediğini!

celişkileri severiz biz ama çelişkili olmayı ister miyiz?

olmak isteriz sadece, olmak dedim ben.

olmanın tarifini yapmayalım, öyle böyle sadece olalım dedim,

bu tanımlar bizi yorar yorar da oldurmaz birtürlü

ne dersin?

bir de anneler ve yamuk direkler var!

Ay boşlukta imiş,

Eski bir konağın bir odasına, sırtında kufesi ile bir eşşek koydum dün

düşündüm sonra bu kadar ciddi bir dünyada fazla romantik oldu galiba

ben istemedim aslında ama yaptım

sorarlarsa ben yaptım der miyim?

kim yapmıs ne onemi var aslında, ama nedense "ben " cok onemli simdi

ben için hizmet ediyoruz, su dunyada bir ben gorunsun diye dikiyoruz bu kuleleri,

yazıyoruz bu yazıları.

peki ben yaptım! Ben eski bir konağın bir odasına bir eşşek koydum!

Var mı itirazı olan?

yuvacan

Bilmiyorum ki, sadece bilmiyorum. Görmemişsek görmemişizdir, yaşamamışsak yaşamamışızdır..

nedenleri çok ama sadece bilmiyorum işte..bilmeyişime katlanmak zor galiba, onu da bilmiyorum.

Defter, sabun, ve yapmak yapmak yapmak, başka yapmaklar,...
mrv-e dedi: o zaman pasta da yaparım.
Ben de dedim olur!
Bu da sözümüz olsun unutmayalım!!

"Halbuki Sarto'nun bu tablosundaki Meryem, düşünmeyi öğrenmiş, hayat hakkındaki hükümlerini vermiş ve dünyayı istihfaf etmeye başlamış bir kadındı. iki tarafında ibadet eder gibi duran azizlere değil, kucağındaki Mesih'e değil, hatta gökyüzüne de değil, toprağa bakıyor ve muhakkak ki bir şeyler görüyordu."   Kürk Mantolu Madonna  s:58

‘lüzumundan biraz fazla tebarüz ettirilen, hatta manasızlığa kadar götürülen bir masumluk ifadesi’


Andreas Del Sarto’nun Harpilerin Madonnası isimli tablosu
-Madonna delle Arpie, 1517-
Meryem üzerinde Harpi(cin benzeri mitolojik yaratıklar) kabartmaları bulunan bir platformun üzerine çıkmıştır.

Her insan değişir ve her inanın değişmeye hakkı vardır! değil mi?  dedim.

cevap verdi omr:
bu arada değişene kızılmaz
değişmeyene kızılır!

doğru dediğini söyledim.

karanlıkta bekleyen biri var!

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 1 31 4 15 16 17 18 19.............kaça kadar sayabiliyorsun luna??

dedim;

rahatsız eden bir durum var. mutlu musunuz gercekten?, yoksa bir tür bir intikam mı bu kendinden?

Özgür müyüz gerçekten hiç bilmiyorum. özgürlük nedir ya da. 

Hayattan bir huzur beklentim var, bu huzur lafı size kuru yavan bir mutluluk istenci gelebilir.

Biliriz ki biz acıyı da aşkla yaşarız, hüzünü de, melankoliyi de. öyle gerçek olur hikayemiz.

Ama huzur bir farkındalık hali, orda özgür olunabilir, teget gecer hersey.

Bu gundelik olanın yavanlıgından beni koparmaz, nitekim bedeni inkar edemem. Işıksa huzurum ve gölgemse bu dünyadaki varlığım, bir bedenim vardır. Bunu inkar etmem! O bedeni güce de bürümem ama.

Ama o bedeni severim, onu beslerim, iyi yataklarda uyuturum, biri ile karşılaşınca onun aynasından kendimi gösteririm. Bedenim nasılsa oyle gölge vermeye çalışırım.

Varlığımızın meşruiyetine neden ikna etmek zorunda olalım ki dünyayı, bu ikna etmek zorunluluğunun kabulü

birilerinin bu varlıklarına tapabilme, başka varlıklara hükmetme hakkının da kabulüdür o zaman.

Kendimiz ikna olmalı belki kendi varlığımıza.

Belki bu dünyadaki varlığınıza ikna olmuş değilsinizdir. Bu ikna çabası kendinize belki!

Kuytularda gölgenizi arıyorsunuz, bedeninizi hissetmek için kendinize çimtik atıp duruyorsunuz.

Burdasınız sadece. Bunun neden? i sizin sorunuz değil! Bizim sorumuz bu varlığın nasıl? ı olabilir sadece.

Nasıllar, yollarda....

 dedi;

aniden patlayan pet su şişesi gibi!

düşündüm;

kimbilir?

bereketli barajlı bir gün...

• Durum
• Fotoğraf
• Hayatındaki Önemli Gelişme

• Herkese Açık

  Herkese AçıkArkadaşlarSadece BenÖzelYakın ArkadaşlarLimited ProfileTüm listeleri gör...limitlerIstanbul CivarındanEskişehir Osmangazi ÜniversitesiAileTanıdıklarGeri Dön

İstanbul

sen ve o arkadaş değilsiniz

inanılmaz ama baya çalışmış bulunmaktayım. Piramitler ve labirentler
tam olarak sökülmese de yolun ucu gözüktü gibi.

sütlü kahve yine taştı ben düşünürken,
o adam bana birşeyler söyledi düşünmeden.
o otelde ölenleri düşünürmüş gibiydi kapının önündeki eylem
bir de arkadaşım beni düşünür bilirim
ama aklın kuyusundan nasıl çıkılır pek kimse bilmez!
ben nasıl çıkarım o kuyudan bilmezler.
yukarı bakarım, göğe bakarım
yıldıza, aya, merküre, saturne bakarım
başkalarının düşüncesinde kendimi boğarım bilirim
ama olsun ben yine de yukarı bakarım..
bence hep yukarı bakalım!

öyle alışmış ki çıplaklıklarına ağaçlar, yağmurda ıslanmıyorlar sanki!

bahara hoşgeldin dersek belki gelir!

	sakiniz elimiz PENCEREMİZ filan temiz  baharı filan  bekleriz...T.U

Herkesin çantasında bir düdüğü olmalı. Ne olur ne olmaz,
dolunay olur, kadınlar günü olur, yanda bando olur!

Tanrı katına, tek ve mutlak bir anlama ulaşma isteği olarak Babil kulesini

inşa etmişiz, ve sonuç mimari ve dil. Mimari ve dil düşünce ve eylem

ayrışmasında açığa çıkan enerji fazlalığı, bir anlamda en büyük ilk günahlar!

sadece filler ve sulu boya resimler ister canım!

Çürümüş bir şeyin formunda bahsedebilir miyiz?

çürümek düşünme ve eylemin bir olduğu bir formun ifadesinde kullanılabilir mi örneğin? çürüme sürecinin an ve an değişen formları sürecin formu..bitmiş ve nedenleri sonuçları, doluları ve boşları olan bir formdan bahsedemeyiz. Ve düşüncesini ayrıştıramadığımız durumu söylemleştiremeyiz de!

sıkılmamış tüm vidalar ve babalar!

Noktadan bakınca boş bir kağıt,

Kırıktan bakınca dolu bir taş gibi

Boş muyuz hep beraber yoksa yalnız dolumuyum

bilemedim!!

Attali labirent fikrinin yeryüzü ile ilgili olduğunu söylemekte. Mağaralarda girdapların keşfedilmesi, ırmakların kollarından oluşan ağın, onların kıvrımlarının, ormanların içinden geçişlerinin incelenmesi sonucunda belirdiğini söyler. s: 28

Bütün bu gözlemler sarmalın keşfini doğurur ve oradan labirente geçilmiştir. Sarmal düz, kurallara bağlı ve düzenli iken, labirent köşeli, dolambaçlı ve düzensizdir, tıplı insan gibi. Bu düşünce şüphesiz insanın ilk kat ettiği ve sonucunda bir kişi haline dönüştüğü yola da yabancı değil: Onu ana karnından çıkaran yol. Kadın insanın ilk labirentidir.(Jacques Attali, Labirentin Tarihi, s:28, 2004)

çıplak ve ayak

Bir naylon okyanus gibi olur mu? okyanus naylonlaşıyor da, naylon neden okyanus olmasın ki? Peki sesi de nasıl aynı, ya ışık? Okyanus yokken, ıslak bile değilken okyanusu hissettirebiliyorsa, bir ses, bir ışık, bir tül gibi naylon  neden soyunup atlamıyoruz içine bizde. Yaratmaya odaklı biz, işimiz gücümüz herşeyimiz yaratmak ya tül gibi bir naylon torba bile yapamıyorsak ne önemi var bu diktiğimiz kulelerin, oraya buraya. Hem ne kadar basit, hem ne kadar zor bu yapmak!

http://www.ciplakayaklar.com/

bāb-ilû

Akadca bāb-ilû sözcüğü Tanrı'nın kapısı demektir. Sümerce'de aynı anlama gelen sözcük Kadingirra'dır.

Eski Ahit'te Babil sözcüğü Babel şeklindedir. Bu kelime İbranice Bavel kelimesinden gelir ve Eski Ahit'te "kargaşa, karışıklık" şeklinde açıklanır.

Kur'an'da şehrin ismi Babil olarak geçer. Türkçe'deki ismi Arapça'dan gelmektedir.

Tanah ve Eski Ahit hemen hemen aynı olduğu için her iki dinde Babil bahsi aynıdır. Babil kulesinden Tevrat'ın Yaratılış (Tekvin) kısmında bahsedilir.

* Efsaneye göre tanrı kendisine ulaşmaya çalışan insanların kendini beğenmişliğine kızar ve o zamana kadar aynı dili konuşmakta olan insanların dillerini karıştırarak birbirlerini anlamalarını engeller. Kulenin yıkılışı Tevrat'ta anlatılmaz ancak Jubilees veya Leptogenesis olarak bilinen Yahudi belgelerinde anlatılır.

yuvacan

Bir şeyin yokluğu, onun varlığından daha dayanılmaz ve tatlı olursa ona aşk mı denir?  O şey olduğunda tadı kaçıyorsa, istemek, arzu nesneden bağımsız ve hep daha fazla. Çok fazla. İstemelerimiz şekilsiz biz şekilsiziz. Neden bedenimize ve diğer bedenlere bu kadar inanç? Ve şeklimizden kurtulmak demek zihin demek de değil en kötüsü. Hiç olmayı kabul ettiğimizde "arzular şelale" belki de!

yuvacanatmaca