Maya Deren

 http://www.bfi.org.uk/news-opinion/news-bfi/features/maya-deren-meshes-of-the-afternoon  

'Yiyeceğini satın alırken politik düşünmen gereken bir dünyaya uyum sağlayabilmek için elimizden geleni yapıyoruz.'

https://multeciyimhemserim.org/2017/04/27/hannah-arendtin-we-refugees-baslikli-yazisinin-cevirisi/

Kıyı dedi:

haftalar sonra dönüyor olmama ne diyeceğiz :(

ellerine, diline, kalemi tutuşuna, parmaklarının tuşlamasına sağlık

sevgiler çok çok

dedim:

Nasıl mutlu olundu bilinemez şu an :)

Bir yarayı deşerken o dolunay gecesi bana eşlik ettiniz

ve bunu bilmelisiniz diye düşündüm çünkü ben olsam bilmek isterdim.

 Asıl sevgiler bu geceden olsun, çok çok 

ve düşündüm:

İşte bazı anlar var ömre bedel!

Artık 23 Nisan
Beşiktaş meydanında
bir dondurma firmasının
şişme
'Mutlu Çocuklar Anıtı' dır.
Neşe dolar sonra patlar insan...

 

Teströl és lélekröl (2017)  Body and Soul 

ben benimle omuz omuza

Referandum, gitmek ve buralarda olmak üzerine:

Zeki Müren’in ‘Alkışlarla Yaşıyorum’ şarkısında arka fonda yer alan orgda hazır bulunan alkış sesinin sahteliğinin Zeki Müren’in hayatındaki gerçekliğini anlamak ama üzerine çok düşünmemek,

Sezen Aksu’nun ‘Beni Yak, Kendini Yak, Her Şeyi Yak’ şarkısında, kendisinin sözsüz ağıt yaktığı kısmına eşlik etmeye utanıp,

şarkıyı vokallere söylettiği kısmında coşmak,

her yeni şarkısında hemen dinleyemeyip, demek ki daha zamanı gelmedi diyerek yaşanacak bazı acılı duyguları beklemek, Neşet Ertaş’ın rengine kandığı ‘Yalan Dünya’nın rengine kanmak ve inanmak her seferinde ve Yalan Dünya dizisinin Vasfiye Teyzesi’nin sızlanışında kendimize harbiden Ne Çektik Be! Demek…

Bu böyle uzar gider, bir Onur Ünlü filmi senaryosu olamaz ama binlerce şey yazabilirim burada olma halim ile ilgili ama her ölen insanda nasıl yutkunup sonra hayatımıza yine de nasıl devam ettiğimizi anlatamam.

Evet ya da Hayır çıkması birçok şeyi değiştirecek, birçok şeyi de değiştirmeyecek bu ne umut ne umutsuzluk. Sonuç ne olursa olsun ben bir yere gitmeyeceğim onu biliyorum artık, hayat hep tükürdüğünü yalamak onu da biliyorum ama gitmek için uğraşmayacağı çünkü buraların duygusu, şiiri, müziği ile doluyum, bu dile doğmuşum, hayatın çelişkilerini bu dil ile okuyorum. Meraklarım sonsuz ama buralardan besleniyor. ‘Ne bu deveyi güderim ne bu diyardan giderim’ ve devrime de inanmıyorum ama çürümeye inanırım. Çürürken yeşeren her lezzete inanırım. Bu şarkılara, bu romanlara, bu şiirlere inanırım çünkü ne olursa olsun varlar, onları yaratan her şey de onlarla birlikte var.

Hayatımız bazı politikacıların, patronların ya da bin türlü kötülerin bize layık gördüğünden daha değerli, daha fazla ve hep iki seçenekten daha çok. Beni içine doğduğum bu dilden başka hiçbir şey hapsedemez ve ben o hapisten hep edebiyatla, şiirle, müzikle bin türlü dilsizlikle kaçarım, sızarım!

Yarın sonuç ne ne olursa olsun şu alttaki saçma video (ülkeyi terk edemeyeceğimin habercisidir benim için) ile coşan, bekleyen, kanıp, inanan, utanan, anlayan ama belki üzerine düşünmek istemeyen herkesi her zaman birlikte Ne Çektik Be! demek için çaya, kahveye, rakıya beklerim! Çok yetenekli olmasanız da, parlak fikirleriniz olmasa da, söyleyecek güzel şarkılarınız olmasa da, üzerinizde kırmızı kareli pijama ya da çizgili çorap olsa da, soldaki amca gibi gitar çalamasanız da, içilen rakıları fotoğraflarda videolarda gizlemek zorunda kalsak da, bazı duyguları birlikte anlayabilmek için lütfen gelin!

https://www.youtube.com/watch?v=gy8FwLs2CDo

Bir psikikoloğun uğraşı psikolojik kürtaj değildir
arızalar, hasarlar öyle alınmaz dışarı ne bedenden ne de zihinden
asla terkedilmezler sadece varlıkları kavranır olabilir
tekne kazığa çekilince  kagamozları kazıyan kişi değildir psikolog,
teknenin kendi kagamozlarının farkına varmasını sağlayan balıktır!
Kagamozların karanlığında tekne ile yüzer
kagamozlardaki midye kolonilerine arkadaştır, tekneye hem dost hem düşman
varlığını göze sokmadan ve avlanmadan yüzer tekne ile
ve bir çok teknenin yoldaşı olabilir aynı anda
yaşayan bilir.
psikoterapiyi bir kürtaj olarak tanımlamak ne bir tekne ile ne de bir balık ile yüzmemiş olanlar için
korkulu bir savunmadır sadece, ayakları hiç suya sokmamak için ve teknenin altına hiç bakmamak için.

edebi haller ve dolunaylar

Hayatın bu edebiyat hali

Yazacak onca şey varken ben sadece şiir yazmak istiyorum

Hiç bir zaman birbirimizi anlayamayacağımızı bilerek

Anlaşılma kaygısı gütmeden ve sevilme

Sevilmesek nE olur bilmiyorum, bahar hiç olmamış olur gibi olur belki

Belki dolunay yükselirken bir şarkıda ağlanmamış gibi olur

Ya da hiç ağlamamak gibi olur

Sarhoşluk yapış yapış tatlı iken sarhoş olmamak gibi olur belki!

B u dolunayda Zeki Müren’in kahır mektubunu dinleten Bir mektup aldım

Ben mimozaydım kokusuydu postaneye dolan

Ama postacı hiç postaneyi koklamamış gibi

Zaten koklasa ne olacak ki, mimoza kokusunu benim bildiğim gibi bilemez

Onun bilmeleri başka

Ben artık her mimoza kokusunda ve her aşk şarkısında sadece dedemi ve teyzemi düşünürüm

Onları düşünüyor düşünmeler

Onların yokluğu sadece tek yoklukmuş gibi

Anlaşılamamalar ya da yanlış anlamalar sadece onların yokluğu ile ilgili

Olsalardı söylerdim olsalardı sarılırdım gibi

Hiç önemli değil halbuki öleceğiz dedim bağımsıza

O bir kedi

anladığını varsayabildiğimiz için severiz kedileri

Anlamazlar halbuki

Ve anlaşılmayı beklemek çok salakça

O yüzden kediler var

Çok salaklar ve iyi ki varlar, sevilmek için kafa atarlar

Ve bu tuttuklarım içinde aslında öyle değmez tutmaya belki

Söylesem mesela

Pişmanlık gerek yok

Akıllıyız çünkü biz çok akıllıyız

Yalnızlıkta tüm sevilenler bir olur

Her şarkı ona olur ki o yok

Ve düşünülür niye öyle seviyorum ki insanları

O insanlar aslında yoklar

ü hakkımdaki yargılarından başka

Ve hiçbiri her birinden biri olmayı yediremez gururuna

Ama severim hep çok sevdim neyse ağlanması gerekenleri ağladım

Dolunayda şarkıyla dinledim

Sonra bakıp bir çocukluk fotoğrafında özledim her birini tek tek

Sarılsalar hep birlikte uzay olur gerçekten

Ama evren var

Kenan Evren gibi değil gerçek evren

Müzik var mesela

Su var

Duş alabilirim ve sonra saçlarımı kurutmadan yatabilirim

Ve internet var bunları paylaşabilirim

Kimle hiçle

O yüzden güzel

Hiç

Sadece hiçtir ve hep çoktur

TABİ ki o büyük lafları ederim

Bir kitapçıya girip Murathan Mungan sorarım mesela lise çağımda

Sonra sevmem ama çok severim ‘olmasa mektubu’ nu

Düşünürüm neydi bir arada tutan şeyi

Olmasa mektubun yazdıkların

Ne çok şarkı varmış mektuplar ve ayrılıklar üzerine

O yola girince hep karşılaşıyor insan

Ne kadar üzgünüm şimdi

Ne kadar

Ve uyuyabilecek kadar başımız döndüğünde

Sevmek birçok şeyi göze almaktır

Ve kalem koyulur kadehin üstüne bu kadar demek için ağlamalara

kg : gecikmiş,
ertelenmiş 
her karşılaşmanın
 mesele edilmiş 
her yazısının 
her mm si 
ağır ,
her an'ı  sana düşman ,
 her sözcüğü 
asit  
yazıldığında içerdiği düşünülen anlamı hiç  taşıdığı görülmez!


ama HİÇ ÖNEMLİ DEĞİL..
çünkü ölüm var! 

Farklı sınıfları, odaları, çorap gibi sıkan korkuları bırakırsak
belki çıplak tesadüf vardır
bu aşkı istemelerimiz uzanınca gökyüzüne
yıldız gibi kayar ama aslında uçaktır
ama olsun! belki sadece olsun!!

mimoza.2

Mimoza kırılganlığını bilemez aslında kalabalıklığını da

Ömrü zaten kendi suyunda

ama yalnızlığı kokusunda, bozulmaz

Bu bilememelerimiz 

Bırakalım kalabalık ve dağınık kalsın

Kendi ömrü kadar suyu 

Yalnızlığı kadar kokusu olsun

Bir dal mimoza:

AY YOKUŞU

Şimdi ne dediğini bilmiyorum 
Sola mı dönelim ,ayrı mı yatalım?
Ay yokuşunu çiziyor ki akşamında
Gecesi düşkün ve soğuğu pis
Bir ay gününde doğdun ki
Bir de senin dünyanda
Kaç bin yere dağıldım
Kraterinin sıcağında dumanında
tahminim oydu ki
bugün şuraya gittin
gecesinde belki sustun
ya örtüsüydün uykunun
ya da bir yatak asmasıydın sarılan
yarın üzerinde yürüyeceğim
kaldırımlarını düşündüm de o’nun
eksik bir taşı vardı ki o’da
bugün gördüğün kırık ayaklı kedinin
kırık ayağının patikasıydı yine
ay yokuşunu çıkıyordu ki yavaşça akşamında…
çünkü sanki sen elini yüzüne götürmekteydin gibi… yüzünde elinin gölgesi..
k.g.

Her şey için gerekli tek şey Kalp,
O da ben de var, -can

'düşüncelerime vesile oldun' dedi Nrcn

Dün ben de bir kalktım 'şimdi olmuş' demiştim.

oh

ve bitti, olanlar olmayanlarla bir metin büküldü ve yeni bir metin geldi

' Çıplak tesadüf şeyler mümkündür. Çıplak aşk vardır ve sacdan yokuştur, şıkırtıları görürsünüz. Rastlamak sokakta sağınıza yağmışsa, Beyoğlunun mücerret tüyleri yok mu? sıra sıra yaprak açar!'

herkes deli gibi
yıkadı ayaklarını kedi
hiç suyu sevmezdi

ojeli ayakların şehvetini yün çoraplar içmiş gibi
odadaki tüm eksileri bir bardak sirkeli suyla topladı
ama içmedi, eksiler içilmezdi

bu köprüyü geçince kırmızılar bitecekti
pastaya çok minareli bir şey dikecekti
ama pasta erimişti

Ah Aşk!
Bir topluluğun fotoğraf çekildikten sonra
Dağıldığı
An.


Ah Muhsin Ünlü, gidiyorum bu* kitabı, Kablo şiirinden.

güzel şeyler hep olur!

mim oza karanlık oda ve posta

 

Mimoza bir çiçek
ağacına acı ve yabancı
o en yabancı 'alien'
karanlıklarında gezer mimoza sever
kokusu postaneyi doldurmuş çiçek
adı okunamadığından soyadıyla çağrılmış kadın
postacı
mesele kadınlık erkeklik şimdiler ve hoyratlıklar hiç değil
mesele karanlıklarında kanayan sarı acı
o kanayacak,  kanadı mı
akacak oraya buraya
ama içilmeyecek buralarda rakı
buralar bu aralar şimdisiz
ama mimoza sarısı gelecek mektupta
ve mimoza kokacak adamın yarısı

ve çok ötelerde bir Kg anlattı bana
buna mecburdu
aramızdaki o naif tül insin istedi
zaten o gece inmişti...
Mayıs gelmeden mayıs sıkıntısını bir daha dinledim.

Yazmalarda yüzerken... ısındı müzik kulakta
Su serin değmişti ve geçmişti boğazdan
parmaklarımdan yağmur gibi yağsa derim beynimden akanlar
kağıtlar da yok gibi ışıklı artık her şey
iç odalarımda sesler yağacak gökyüzüne hep korkarak bakar
gökyüzü korkunç, yağmurlar ıslak ama






“The act of writing is an integral part of my mental life; ideas emerge, are shaped, in the act of writing… a special, indispensable form of talking to myself,” Oliver Sacks 

kaynak: https://www.brainpickings.org/2017/03/07/oliver-sacks-notebooks/

mektup

Dün maille haber verdi Kg:

sana bugün 
bir
    mektup
postaladım..
şimdi 
       kaybolur
                  falan 
                      yollarda..
bunu kaldıramazdım..
ben 
de 
mektubunu 
aldım 
yani...

güzel bir mektup  yazdım.

ilk imzalar

İlk imzaların rüzgarı başlamışken Maslak tepelerinde....


.......
Bırakıp gidiyor anılarımı rüzgar
Denize bırakılmış çöpler gibi
Yol kenarlarında birikmiş gereksiz eşyalar gibi
Geri veriyor ve çekip gidiyor usulca.

Bulanık bir havuzun yanında buluyorum kendimi
Bakımsız, taşları kırık bir havuzun yanında
İçinden koyu yeşil bir çocuğun baktığı
Çürümeye yüz tutmuş yaprak renginde
Ağlaması yağmurlu bir sundurmaya benzeyen
Kırık iskemleleri, çatlamış mermer masasıyla
Yağmurlu bir sundurmaya
Ve pencerelerde belli belirsiz bir kadın
Pencerelerde ve her yanda.

Bir çocukta bir kadın hayaleti mi
Bir kadında bir çocuk hayaleti mi
Yalnızca bir hayalet mi yoksa.

Edip Cansever‘in “Ben Ruhi Bey Nasılım” adlı şiirinden

gittim baktım geldim

Yeni yollar yeni yüzleşmeler
güneş tutulur..

sahip oldugun meraklara deger ver,
hikayelerini anlat ne yolla olursa olsun,
sızanları bir yerde topla!

.......Ön başvurunuzun kabul olduğunu bildirir........

İlk cemre havaya düştüğünde doğmuş teyzem
Bahar ihitmaline hediye ettim ben de
İnsan Sızdırır 1'i
Ve bugün bir mektup yollandı...

BLACK ORPHEUS

http://www.tanpinarmerkezi.com/sinema/

Manhã de Carnaval: https://www.youtube.com/watch?v=nVkDfnGobmI

Karaköy yolcu salonu

Fındık ağacının altına sığmayan uzunluğun eğilirken,
Gökyüzüme serilmiş dallarına zıplayarak dokunurum
                                                                                      Kısacık bir parmak belki!
Kemikli elinden akan ışığa kadar ufku iki elimin avucunun
                                                                                     Ama yan yana daha büyük,
Diğer elinin arkada gizlediğini merakla bekler!
hep küçük,
               hep  kısa,
                          hep aşağıda,
                                       hep çocuk,
                        hep orada,
yokluğunda da!

(Ahmt bir fotoğraf paylaşmışken ve ben dedemi hatırlarken ..)

Pırıl pırıl soğuk
sol yumurtalıktaki ağrılı üşümeler
kasığımda birbirine sokuldular
sere serpe uzanamayışımız
kasılmış düşüncelerimiz ya aslında
buz kesmiş eller gibi dokunur ona buna
o soğukta dokununca düşünüşüm
düşe düşe düşleye düşünürüm

Varlığımız fonlara emanet
sevgililer günlerine emanet
Ay tutana emanet
Ben bana...

Bir onay beklerken
bir şimdi gelmez
bir kas vardır sağ omuzda
ne var denilince sağ tarafa onaylar
sağ elin orta parmağı ile
bir şeyleri

Bir de biçimler, biçimsel kalıplar üzerine düşünürken mimarlıkta,

kırık dişlerin ve çenenin

bir trompetin çalınışını nasıl değiştirdiğini ve kendine has olanı nasıl yarattığını düşündüm.

Hayat tüm hikayeleriyle bizim hayal edebileceğimizden çok fazlası her zaman, ona şaşırdım yine.

Ve mutlu son, mutsuz sonlara nasıl da odaklı olduğumuzu düşündüm.

Çenelerimiz darmadağın edilirken, suratlarımıza bunca yumruk yerken kim bilir hangi bize has olanları bulduğumuzu düşündüm.

.

https://www.youtube.com/watch?v=UOEIQKczRPY

Kıyısında köşesinde
ne o ne bu
hem o hem bu
ucunda kıyısında
biraz ordan biraz burdan
ne evet ne hayır!

Hrk'nın rüyasından Prvn. mesaj gönderdi
dedi: su yolunu bulur!
dört parça gördüm tam da bağlamaya çalışırken
tam da daha ne kadar duracağım, gidiyor muyum acaba derken
ve yeni ay iken!

Uğr da dedi ki: sen Leyla değilsin,
Leyla da olabilirdin!
Duvarlarla değil şarkılarla konuşabilirdim
Adıma yazılmış şarkıların loş barında
Bir kadını bekler gibi beklenebilirdim.
Beni Leylalar anlamaz, adım bir duvar dibi gölgesi...

-->

Bergson (2006, s.72) süre-oluş tanımı ile birlikte iki tür çokluktan bahseder. Önemli olan, karışımın parçalara ayrılmasının bize iki tür ‘çokluk’ olduğunu göstermesidir. Bunların biri uzay tarafından (...) temsil edilir. Bu bir dışsallık, eşzamanlılık, bitişiklik, düzen, niceliksel farklılaşma, derece farkı çokluğudur; sayısal, süreksiz ve edimsel bir çokluktur. Diğeri ise saf sürede kendini sunar: içsel bir ardışıklık, kaynaşma, örgütlenme, heterojenlik, niteliksel ayrım ya da doğa farkı çokluğudur; virtüel ve sürekli olan, sayıya indirgenemez bir çokluktur.