Biz Kasım'da Kalandar soğuğunda kalanlar
Bir orman turuncusu sonbaharımız toprakla karışık nemli yumuşak
O toprak üstümüzde yatar gibi sarılır çiçekleri
Cenazemizde güller güleriz
Gidenler  hepsi başka başka acır

Pembeviran Xlab

Yorganlarda yüzer uyku beton zeminde rüyalanır

https://www.youtube.com/watch?v=0Fk7mFokF30

Gelir akrep mevsimi hep
şarkılar buluşturur, şarkılar söyletir bizi
yazılamayan hikayeler de görülür bir aralıktan
sanki hiç o yağmur yağmamış
bu melankoli bizi salıncakta sallamamış gibi bir sabah olur

Harfleri güzeldi, teyzeleri hüzünlü bazı, bazı çok süslü
                                                       biraz karadeniz biraz değil  TİFLİS

zaman yine koşuyor
uyku borcumu ödedim gündüzden
gece hep bir şeyler yapmalılarla dolu yorgan

memuriyette 1.yıl

Yavaş Yavaş ve Yüzerek

yuvacan

Tabi ki bilmiyorum,
ama daha çok söylemeli daha çok yazmalıydım
daha çok okumalıydım güneşten yanmış otları ıslatan yağmurun kokusunu
güneşin yaktığını yağmur ıslatır ve kokusu beni acıtırdı
ama söylemedim
tabi ki bilinmez
acı bilmek için değildi 
yazmalıydım
mürit oldum, sevgili oldum, dost oldum, öğrenci oldum birilerine göre birilerine
kim kimdi bilmiyordum
söylemeliydim

yenilere hazırlık
olmayacak olanları bırakma
olacaklara izin verme

Bir anının hafızadan silinmesi gibi...

Ben bugün artık şiirimi de diktirdim...

Bugünsüzlük

çizgi film dudaklarımızda bir süre rumi sürgün 
bir sürü coşkusuz, bir sürü bugünsüz, bir sürü tanıdık 

hüzün vardı 

herkes herkesin dul annesi 
herkes herkesin şefkatli adres defteri, makyaj çantası 
herkes herkesin üvey sevgilisiydi ortalıkta 
herkes herkesin ironisi, istanbul hatırası! 
telaştan olacak ağızsız bir kadınla öpüşürken korkmak 
gibi bir geceydi, gündüzdü, öğleydi, vakitsizlikti ya da 
o kadardı. 

hüzün var mıydı? 
sonra bir acı 
bir tutku veya 
bir mavi gençlikli iliklere değin evliya &yağmur! 
katlanarak büyüyordu tümörlü çocukluklarımız.

küçük iskender

Taşı anladım
Güneş Tutulabilir Artık!

Kaptan Carola Rackete’nin kurtardığı göçmenler Lampedusa’da özel bir toplama merkezinde tutuluyor

Anima

Büyüyorduk hep birlikte
Yeterince olduğunda her şey haber ver!

Bir taş da ölüsünün başına dikileceği zamanı bilir.
Kimin başını istediğini, kimin elinde yontulacağını seçer.
Gerisi hep anlar.

Bir anda umut

https://www.youtube.com/watch?v=dKcBUGKPemA&ab_channel=DaveStevens



Umut edilmez, hayal kurulmaz,
umuda da, hayale de düşülür.
İyi ki düşülür de bulaşır her yerine
elde avuçta değil, baştan aşağı olur bir anda...

3 ile 9

Karadeliğin resminden daha parlak bir ışık ismi
Neyse ki ölümle sönmeyecek

Hepsi ölüyü düşünür

Kurbağa sıkıştığı taşın arasında
Kelebek mozaik taşın desenine yapışan kanadında
Hep yağmur sonrasıdır

Neyse ki ağlayamadığımı gökyüzü ağlıyor
Uyuyamadığımı gece uyuyor neyse ki

Bahar gelmeden gidenler 3: 

Yaralar çiçek açar...

Şifa sardunya kokusunda sallanır

Gidişinin haberi şimşekli gök gürültüsüyle gelir.

O lacivert yuvarlak taş burada...

Belgesel: Mekanlar Yüzler, JR/ Agnès Varda, 2017

Belgesel sizden şiirmsi benden....

Çünkü hayal etmek ölüyü düşünmek gibidir.
Ölüyü düşünme dengeyi bozar
olası olanlar ve olmayacaklar canlanır
imge seni yutar ama öldürmez
öldürmeyen kuvvet doğurur
taşlar yuvarlanır bahar gelir ve gider
su akar...

Sertaç Kayar


Ben seçmedim ama birileri seçildi
Bahar kokusu geldi

Bahar gelmeden gidenler 2: ..22.03.2019

Bahar gelmeden gidenler 1:
Mardin İstanbul Bilezik Düzce  -1Teyze Cenaze Plav İstanbul Çay Mardin

ToniFrissell

akmak için  sıvı örgütlenme

Photo by:LetiziaBattaglia

Neşeyi ararken biz

‘İnsan varoluşsal bir sınav içinde. Savaş gibi yıkıcı dönüşümler...Geçmişin yıkımını  eski bağlamları yeniden kurmak için bir çağrı değil, tersine insanın kendisini yeniden kurması için birer çağrı...özellikle de tam yaranın olduğu yerde…’

Leboswood

"Zhuravli" (Russian: «Журавли́», IPA: [ʐʊrɐˈvlʲi], Cranes)
first performed in 1969, is one of the most famous Russian songs about World War II.

The Dagestani poet Rasul Gamzatov, when visiting Hiroshima, was impressed by the Hiroshima Peace Memorial Park and its monument to Sadako Sasaki a girl who contracted leukemia as a result of the radioactive contamination of the city. Following Japanese traditions, she constructed one thousands paper cranes, hoping (in vain) that this might save her life. Haunted Gamzatov for months and inspired him to write a poem starting with the now famous lines:

"I sometimes think that the fallen soldiers
Who have not returned from fields of blood
Never lied down to rot beneath our soil
But must have flown off as white cranes..."

https://www.youtube.com/watch?v=XZZHISSfHv4&ab_channel=mecta100&fbclid=IwAR0T-Dr8SThQH2xNKW1e1Fvih1dj_aeh22coze-6ryvtLJIgEMsyYMnoBlM

Dansçı /Deir El Medineh / Mezar zanaatçılarının köyü /Mısır

1550–1080 BCE

herkes devam edebilmenin cevabını birbirine sorarken
cevap mecburen sustu!