Dedi Meli.

Dedim: herkesin bir karanlığı vardır, herkesin bir ölümü düşünüşü ölüme düşüşü vardır.

Nasıl başa çıkıyoruzdur belki yaşam.

Ve birden anladım yine dün gece zaman neydi mekan neydi neden ayrı ayrıymış gibiydi.

Belki de örümcek beni ziyarete gelmişti

Belki ramazan geldi demişti

Ayva yine çiçek açmıştı yaz mı gelecekti?

Belki çayı demlemek için soba yakıyorumdur

Üşümek bir duygudur belki

Odun sadece bir düş...

 

Nasıl olsa NE olacaktı?

Bir bayram havası mavimiz kırmızı da olabilir

Damlardan yankılanan seyyar müzikli eğlenceler bizim içimize oturur

Biz kimiz kim bilir 

Biz neşemizi taaa ovadan bulutlarla üfleye üfleye getiririz

Biz aslında yok gibiyiz

Kışın bol yoklu buzunda  sarıp sarmalarız 

Bahar gelince çiçek açamadan çiğnenir

Her şey ve her kes yolunda olsa biz bilsek de bilmesek de.

Olmadığını yolun bağırmasa herkes devamlı müzikli damlardan

Ağzıma bir şeker atsam ve geçse tadı

Geçmesini beklemesek artık bir şeylerin

Kış gelince soğuğun, yaz gelince sıcağın

Sıkıldığımız saatlerin geçmesini beklemesek 

Neşemizde bağdaş kursa zihnimiz 

yvcn

Bildiğimiz iki şey var; birincisi beynin/zihnin evrim geçirmiş olduğu, ikincisi de bilincin(beyinden ayrı olarak) beyin “bağlantılarındaki” elektrokimyasal etkinliğin yarattığı bir kavram veya duygulanım olduğudur.

Evrimden söz ediyorsak eğer,-temel olarak-insan bedeninden, kemiklerin, kanın, dokuların, beyni oluşturan maddenin fiziksel ve maddi yapısından söz ediyoruz demektir. Buna karşın zihin bir yansıtma, bir soyutlamadır; beyin gibi bir masanın üstüne konup parçalarına ayrılamaz. Zihin, öyle görünüyor ki, bir felsefe masasına yatırılıp tanımlanmaya ve betimlenmeye de uygun değildir.Aslında kadim zihin/beden sorunu kuşaklar boyunca onca felsefecinin dehasına karşın çözümsüz kalmaya devam etmektedir.

Bu çelişki ile uğraşan René Descartes'ın(1596-1650) yeni bir felsefe ve bilim sistemi tasarlama arzusunun akılcı,aydınlık düşünceden ziyade bir dizi düşten doğduğunu söylediğini belirtmek gerek. Bu çelişki, onun düşüncesindeki ikilikten kaynaklanır. Bir yandan kökleri katı matematik ve maddi dünyada olan felsefe ve bilim kuramları geliştirdi. Öte yandan sistemi tanrısal, iyilik-sever bir yaratıcının olduğunu varsayıyordu.

Bu çelişkiden, temelden farklı iki tözün, maddi töz(taşlar, ağaçlar, hayvanlar ve insan bedeni) ile "düşünce tözünün" (insan zihni,düşünceler,arzular) olduğunu öneren ünlü "Kartezyen İkiliği" gelişti.

(James David Lewis-Williams,Mağaradaki Zihin,s.101-102)

İnsanlar söz konusu olduğunda tüm varoluş belirli bir biçimde dil ile bağlantılıdır ve dilin koşulları her bireyin varoluşuna dair tasavvurunu belirler. Her bir kişi kendi tüm varlığını gözlerine ihtiyaç duymadan kelimelerle tasavvur edebilir. Kelimeler kişinin zihninde harekete geçerek kişisel varlığı ile ilişki içindeki toplam tüm insan ya da insanüstü varlığını bağırır.   Kişisel varlık bu anlamı ile sadece kelimeler tarafından oluşturulmuş varlığı görünür kılan  öylesine bir otonom  varlıktır. Aslında bağımlı bir varlık. Sadece biraz iz sürmek tekrar eden kelimelerle insan varlığının yerleşik olmayan yanı olan labirent yapısını keşfederiz. Bataille ‘Le Labyrinthe’ Against Architecture syf 57

Pandemi de birinci yıl!

Bir yerlere kar yağdı

Buralra çok çok az

Kimse rahatlamadı

Bahar geliyor gibi, her yerimize farklı farklı

Sokaklar sazlı sözlü turistli yine

biz yine evlerimizdeyiz

ama bir masa başında oturuldu bir kaç arkadaş tam da bir yılın üstüne

nasıl özlemişiz kahkahaların havada çarpıştığı o muhabbetleri

şimdi derslerimiz başlasın yine

mesafeli mesafesiz nefesimiz.. 

Labirent Fikri, doğal olarak yeryüzüyle ilgilidir.

Sarmal düz, kurallara bağlı ve düzenliydi; göksel bir ilhan taşır. Labirent köşeli, dolambaçlı, düzensizdir, tıpkı insan gibi...Bu düşünce şüphesiz insanın ilk kat ettiği ve sonucunda bir kişi haline dönüştüğü yola da yabancı değil: Onu ana karnından çıkartan yol. Kadın insanın ilk labirentidir.Jacques Attali, Labirent Tariihi, s.28

Yıldızını yiyen kara delik

Bir daha hatırlamakta fayda var, yaptığımız tüm hatalarla, yazım yanlışları ile aslında ait olduğumuzu düşündüğümüz büyük resimde neden ope lemeyi seçip neden ope delisi olmuştuk.

Tam da hatırlama, hafıza ve bellek üzerine yeniden ve yeniden düşünürken ve kaybolduğumuz düş labirentlerimizden kaçmak için tırmandıkça yıkılan aklımızın Babil kulesinden hayatımızın yavanlığına dalmışken. Bıkmadan usanmadan devam edebilmek için bu ızdırabın deliliğini bir daha hatırlamakta fayda var. 

https://www.yuvacanatmaca.com/research-aphorism-academy

ope /əʊp/ 

variant/archaic form of open (adjective, verb)

https://www.lexico.com/definition/ope

ope!

Ope is the Midwestern way of acknowledging another person or thing that they have encountered.

https://www.urbandictionary.com/define.php?term=Ope

Mavi bölgede yasaksızmışız

Bugün normalleşiyor gibiyiz yeniden

Coşkun abiden haber var yine

Köyümüze kar yağmış

Ben bu sene kar göremeden cemre düştü

Ben beni benden etmeli 

O kadar uzun zaman o kadar uğraşla geldiğimizi bu yeri bekledik ki

geldiğimizde nerede olduğumuzu unutmuştuk.

Kimse ne için olduğunu sormadı.

Ne içindi? Burası varılacak bir yer değildi ki! Geliyorduk sadece ve gidiyoruz.

Ve her son gibi geldiğimizde anlasak birbirimizi ve acımasak acıtmasak

Olanlar olduğu kadar olabildi söylesek

susup küsmesek.

Bu saçma ağrıyı sokmasak içimize.

Başka yok diye hatırlasak sadece anlasak.

Ne güzel olurdu.

Yeni başlamalar için çiçek yollasak birbirimize öldürmeden.

terliğin altında ordan oraya bulaşan kömür tozu 

nefesime bulaşınca

genzimde acı demir tadını bırakınca

burunla boğaz arasındaki o aralığı bulmak için.

suyu burunla da içmek gerekir

Hayatıma giren her şeyle hep bedenimi yeniden dolaşırım gibi

beden sadece et değildi değil mi?

Geniz aralığındaki kömür tozu sadece genizdeki demir tadı değildi,

rüyalarımdaki o sesti aynı zamanda belki

boşalttığım  küller  gibi içimdi değil mi?

İlk kar...

Güzel bir film

Güzel bir karşılaşma

Kalpten bir saz yeter insana aslında

fallen angels

Karete Kid

love  Jackie Chan

love Jaden Smith

love Kung Fui

Mutlu Beraberlik 1997 Kar-Wai Wong

https://www.imdb.com/title/tt0118845/?ref_=nm_flmg_wr_13

Bir gezginin asfalt yolu ezen bisikletinin lastiği olasım var

yollarsız beden ezilmez kaldı

Bir torbaya sıkışmış gibi ruhum

Kar yağsa rahatlarmış gibi bekleriz 

buğdaylar ve ben

Yağmur sisle saklanmış 

Közü sakla sen de benim için

Kar yağsa rahatlar gibiyiz 

Buğdaylar ve biz

Gezginin bisikleti yolları ezdi

Yollarsız beden ezilmezki

Yazın kar sevici gibi

Aslında sıcağı  severiz biz

Yağmur sise saklanmış   burda

közü sakla unutma     

Kar yağsa rahatlar gibiyiz 

yollar ve biz

Kar yağsa rahatlar gibiyiz 

Bulutlar ve biz

yuvacan

https://webteizle.vip/izle/altyazi/2046

2046

https://unutulmazfilmler.pw/hero-kahraman.html

Hero

Herkes aynı gökyüzünün altında

Neresi kaderimiz neresi niyetimiz bilemedik

sadece dağdı taştı baktıklarımız

şu dağlarda taş olsaydık derken gbt mizi istedi adamlar

korkmalıydık piknikten, kahveden

görmüş müydük sarhoşlar fuhuşlar vardırlar

ne de saf gözüktük taşın gözünden o an kim bilir?

korkarım görmek istemedğimi görmüyorum artık

korkmak istemediğimi korkmuyorum

yine de içimden bir baş korkmalı mısın?  acaba diyor ama dağlar dinlemiyor

House of Flying Daggers/

https://unutulmazfilmler.pw/house-of-flying-daggers-parlayan-hancerler.html

'Bu hasretlik bizi çürütecek mi yoksa bir gün ağlatmayıp güldürecek mi?'

diyor kendiliğinden dalgalı sesli Ferdi,

yapıştı canına kara sevda.

Ben programla bile zor dalgalandırıyorum sesimi

ve yine tüm ölüleri toptan özleme zamanım gelmiş 

aynı anda aynı yerden toptan sızlıyorum sonra

Başka bir Ferdi'nin 'aşkını sır gibi sakladım' piyanosu ile içim hüzüne coşuyor

ağlamaları şarkılara bağlayıp 

ekranda kendi halini görmeye katlanmak dertleriyle omurgamı dik tutup online derse koşuyorum 

kendini görmek istemediğin halde kendine yine de bakmak zorunluluğun 

bu arabesk halimiz oldu şimdi

aşk acısı çeken Seda'nın topunu arıyoruz hep beraber

bu içimizdekileri boşaltacak kürek nerde 

maşa da olur, yakalayıp ateşe atsak, ateşe ağlasak

ani çakan gök gürültüsü gibi sesli bir ağlamak geldiğinde yüzü peçeteye değil ekranı yüzümüze kapatıyoruz şimdi

evet bu şimdi bu şimdi

https://soundcloud.com/yuvacan-atmaca/beni-leylalar-anlamaz

sözler sesler seslenip havalandıkça

Ben seslendikçe bana ve duymayınca ben

ama belki birileri duyuyordur şüphesiyle

karanlığa gömüldüm yine

akşam olur ve hiç hüzünlenmem

sevgilim gibi olmuş soba çayı demler her akşam 

ıslık çalıp şarkılarıma eşlik eder

mesafeler hep iç içe katlanıp katlanıp açılıyorlar

Bir güneş daha huzurla tutuluyor.

Bütün öğrenciler burda Ahmet Arif biliyor

Rüzgarlı ve Sobalı 

Uçan uçmuş, uçmayanlar yine de bizimle 

Neyi hatılamalıyım diye düşünüyorum

Henüz her şey sessiz 

Yarın rüzgarla gelen gelir elbet.

"

Hergün baktığın

Içinden konuştuğun

O ağaca deki: 

Manzara seni görmese de ben seni görürüm

Meyvelerinin hayalleri seninle içimde büyür 

Dallarının hayaline kuşlar beni tutunu

Yapraklarının sesini pencerem sessiz sessiz içimden dinler 

Içimden yine sana söylerim bu hoyratlıkları 

bile bile biz burada yine de varoluruz... 

Evet akademisyenliği değil öğretmenliği hissediyorum, mimarlığı da hiç hissedememiştim şantiyelerde ustalarla işçilerle karşılaşmadan.

Kırılganlıklarımızla, naifliklerimizle, yorgun bir gecenin ertesi şiş gözlerimizle, çok açken ne bulursak yemelerimizle, ayağımızda yataktan kalkar kalkmaz taşa basmadan önce giyiverdiğimiz terliklerimizle karşılaşmalarımızı seviyorum. Bunun bir adı yok...

Maydanoz suyu içerek derse hazırlanıyorum.

Kendi gökyüzümüzü mü taşımaya çalışıyoruz?

Çok hafif olması gereken bir şeyi birbirimiz için ağır ağır taşıyoruz

Uçabilmek bu kadar zor olmamalı belki, belki biz hafife aldık.